o8 
161) ponitur. Infloreseentia plant: Molueeane foliis interposita, 
Australianz quoad situm ignota. 
Bacularia monostachya (F. M. Fragm. vii, 103) in Kentiae 
genus bene includi nequit propter plures eharaeteres momentosos, 
quorum tres jam anno 1870 pro generis seorsi statutione sufficienter 
indieavi. In speciebus tribus Papuanis a celeberrimo Beccari 
nuper detectis et descriptis (1. e. 62-65) spiez e longis peduneulis 
itidem intra (haud infra) folia orte atque simplices inveniuntur; 
hujus notationis gravitas quam primaria in definiendis Arecearum 
generibus item agnoscitur a preclaro Scheffer (Annal. du Jard. 
Bot. de Buitenz. i. 142-143). Ovulum quidem ex observatione 
serutatoris Italiei parietale, sed ineremento fortasse mox basilare 
et semen lateraliter omnino liberum, 
— Bacularia minor (aut si mavelis Linospadix minor ; Kentia 
minor, F. M. Fragm. viii. 235) inflorescentiam DBaeulariw cum 
indole fruetuum Nengelle combinat ; flores quoque minutiei eorum 
D. Arfakianz et D. flabellatze (Becc. |. c. sub Linospadiee) par- 
lieipes, sed fruetus eis Nengellze» montane et N. flabellata (Bece. 
l. e. 33-84) persimiles, Semen preter ipsam basim penitus libe- 
rum, leve ; raphes linez tenuissimze, haud numeross, fere omnes 
longitudinales et antice areuato-revergentes. Ill. Beccari ovulum 
laterale N. montanz (1. c. 33, t. i. f. 11) descripsit et delineavit, 
quod forsan eito basale evadit. Nengella autem ex ipso stabilitore 
(l.c. p. 32) Kentiwe generi facillime jungi possit. Hodie vero 
limites generum semper plus minusve artifieiales nondum tute 
trahere nequimus ; nam limitatio horum optima tantummodo post 
detectionem omnium specierum, quas natura ereavit et solummodo 
characteribus firmis donavit, perficienda restabit. 
Fasciculus LXXXIX, editus mens, Novembr. 1878. 
