94 
Range haud proeul a fluvio cynorum inveni varietatem foliis sur- 
sum anguste laneeolatis sed supra basim amplam rotundatam 
integram affixis, 
Hibbertia bracteosa in monte granitico Porongerup altitudinem 
tripedalem attinet, ut ipse vidi. Caulis erectus, robustus ; rami 
satis etrieti, quo modo habitus oritur a statura laxa H. perfoliate 
diversus, 
Uit s glaberrima in valle Glen of Palms obtenta a E. 
iles. 
Hibbertia oblongata ad sinum King-Sound, ubi Allano Hugh 
leeta, pedicellos elongatos producit; ab hae quam speciem H. 
tomentosam separare nequeo. 
Hibbertia | grossularifolia nascitur ad Waleliff (Bussell). 
Drumm. 13. 
Hibbertia saligna antheras ostendit poris v. rimis brevis- 
simis subterminalibus apertas ; eodem modo antherze H. montanze, 
H. potentilliflore et H. lasiopodis aperiuntur, qua ratione charac- 
teres generici inter Wormiam et Hibbertiam aliquotenus invalidi 
redduntur.  H. virgata antheras habet rimis abbreviatis supra 
medium vel tantum apicem versus apertas. 
Hibbertia volubilis mihi nune adest e locis sequentibus prius 
nondum notatis; Mount Dromedary (Reader), New England (C. 
$t.) Mount Lindsay (W. Hill), Ipswich (Nernst), Perseverance- 
Range (Hartmann) Keppel-Bay (O'Shanesy), Port Denison et 
Mount Elliott (Fitzalan), Mount Dryander (Kilner), Rockingham- 
Bay (Dallachy). Folia interdum distincte sed remotiuseule den- 
tieulata. Semina oblique globoso-ovata, arillo aurantiaco suceue- 
lento plane obteeta. Vide illustrationes xylographicas in Baillonii 
Monographie des Dilleniacées fig. 128-130, et icones: Turpin in 
Dictionnaire des Sciences Naturelles t. 116 ; Spach Hist. Natur. 
des Végét, t. 59; T. F. Nees und Sinning Sammlung schónblü- 
bhender Gewüchse, t. 89 ; Schnizlein Iconogr. Famil. Natur. Regn. 
Veget. t. 177, a Pritzelio (Index Icon. Botan. ii. 146) jam notatas. 
, Hibbertia jam anno 1832 depingebatur in Nees et Sin- 
ning's Sammlung, t. 88; hzc species extendit ad fines colonis 
Queensland australe, in Novam Angliam et in tractum Blue 
Mountains. 
Hibbertia salicifolia crescit ad Durval inter Melaleucas (Leich- 
bardt), ubi .peregrinator infelieissimus hane plantam jam anno 
1843 obtinuit ; icones xylographicas dedit Baillon in Dilleniacées, 
fig. 124 et 125. i 
Hibbertia obcuneata (Salisb. Parad. sub. 73 ; Candollea cunei- 
formis, Lab. Pl. Nov. Holl. Speeim. ii. 34, t. 176) includere 
videtur Candolleam tetrandram quam varietatem,  Attinet alti- 
tudinem 10 pedum. Formam foliis floribusque minoribus legi - 
ad flumen Shannon in silvis Eucalypti diversieoloris. Drummond - 
speciem sub 154 emisit. Icones xylographieas habet Baillon, - 
