111 



Eriostenion scaber (Sect. Erionemn) tantum e locis Bentliamio 

 datis IiacusquG iiofus. 



Eriostemon buxifulius (Sm. in Recs' Cjcl. voL xiii. anno 1819; 



Loddig. Cabin. t. 1831 ; Sect. Erioucma) mihi solunnnoJo e vicinia 



portus Jacksoni cognitus est. IIujus et E. hie^piduli fructus com- 

 pai-andi, 



Eriostemon virgatus (Sect. Octonema) iater Circular Ilcad et 

 Artlinr's River crescit, ut ipse notavi. Hanc etiam Fpcciem ad 

 Swanport reperit Dr. Story. Frnticibus Banerce prnicipne ad- 

 mistus. Semina nigra, luccntia, li^ivia. Vide notas in F, M. Plants 

 of Vict. i. 125, Assiduus Baillon Eriostemonis srenus, addito 



fructlbnsque cai-ente judico ad CoUier-Bay et King's 



Phebalio, junxit Crowea) (Ilistoire des Plantes, 1873, p. 463); 

 junctionem vero sub nominc Eriostemonis maximc usitato pridcm 

 efFeci. Amba genernm nomina quidem coa^tanca ; sed species 

 Crowe^ diu tantum unica, dum ex Eriostemoue multa^ jam dudum 

 descripta3, quamquam staniina plurium specierum non lannginosa. 

 E. pnlehellus (Lemaire Jard, Fleur. t. 396) ncc ex autop.-ia nec 

 ex icone milii notus. E diagnosi Caroli Muelleri, Berolineasis 

 (Walp. Annal. Bot. Syst. iv. 412), fortasse hybridus. 



Boronia artemisifolia ad fluraina Glenelg's River (Martin) et 

 Liverpool-River (B. Gullivcr), nec nou quantum e specimine 

 floribus 



Sound (Chapman) nascitur. Pedunculi passim pluriflori. 



Boronla alata, ut nupcr novi, ad Cape Cliatham (Walcott) et 

 Geograph-Bay (Bussell) occurrit. Ultimo loco varietas bipinnata 

 oritur. Drumm. 89. Sepala lougiuscula sed angustaj igitarjam 

 ante anlbesim longe disjuucta. Petala extns rufescentiaj intus 

 pallida^ carpidiis bis terve longiora. 



Boronia algida in altis montibus graniticis Novae Auglla} (C. 

 St.) viget, nec non in variis locis alpinis iutra coloniara Victoriie. 

 Facics B, microphylh^. Ramuli sa?pissime puberuli. Foliola 

 3-7, passim crenulata. Carpidia glabra, petalis evidenter bre- 

 viora. 



Boronia ternata absque loci notatione inter plantas Drumraondio 

 collatas ponit. Idem collector meritissimus varietatem foliolis 

 oblongo-Iinearibus procerioribus obtiuuit. Hujus speciei varietas 

 glabrifullu est B. caIo])hyIla. Foliola plana. Pednnculi interdnm 

 folia baud asqnantes. Sepala acntiuscula. CI. Maxwell hanc varie- 

 tatem ad Middle et East ilount Barren reperit. 



Boronia ericifolia gorit carpidia giabra, petalis paulo breviora. 



Boronia ledifolia nunc a Darling*s Downs (Maria Ross), Orion- 

 I>owi]s (Dr. Wuth), Widc-Bay (Sheridan) et Kockhampton 

 (0'Shanesy) nota est. Folia subtus interdum glabra, raro snpra 

 «.liu pubernla. Pedunculi passim pauciflori. Carpidia tomentella. 

 Semina nitldula, snbtilissime reticulata. 



Boronia Fraseri in collectione Steetzinna a Siemssenio obtenta 

 occnrrit. Sepalis ad B. ledifoliam, foliis ad B. mollcm vergit. 



"^ 



