52 
sectiones, generibus Brownii repraesentatas, Ita Leucopogon rubi- 
cundus et Cjathodes rubicundus coroUis tubulosis amoene rubris ad 
Astrolomata vergum ; dum Styphclia melaleucoides etLeucopogon 
exsertus species Brownio gencrice separatas connectunt. Divisio 
germinis in subgeneribus sequaliter vacillat, non minus copia brac- 
tearum, situs barbulorum v. squamarum barbigerentium staminibus 
alternantium; porre natnra et extensio indumenti interioris loborum, 
quod e. c. ut jam pridem docebani (Veg. of the Chatham IsL 43) in 
Lissanthe moutana et in Cyathode oxycedro tam occurrit quam 
deficit. ^qualiter fluctuatiouibus generalibus subject^ sunt inflo- 
rescentla (pra^primis in Leucopogonum serie), disci intcgritas v. 
divisio, aliquotenus etiam dilatatlo et tenuitas partis liberse filamen- 
torum ; hisce ultimis rationibus characteres spccificales, vix sec- 
tionales, nunquam generales construere possumus. Astroloma 
Baxteri et qutedam Leucopogonis species L. crassifoUo proxlma 
alio latere et Stenanthera conostephoides altero latere limites Cono- 
stephii pa3ne destruunt. Leucopogonrufus transitum praibet iterum 
ad Astrolomata. Ita calyces et bracteolte Astrolomatis micro- 
calycis sunt vix iis Leucopogonis grandiusculi majorcs. Germinis 
divisionem pro distinctione specifica meliorem et magis momen- 
tosam reperies, quam putaminis loculos non raro casu cassos et 
passim omnino evanidos, Una ex optimis distinctionibus sec- 
tionalibus derivanda cst e planitudine latiore partis filamenti liberae, 
quae nota sepalis elongatis sa^pe comitatur, contra angustiam sive 
tenuitatem hujus organi. Discriminatio autem nec absoluta nec 
positiva, PolUnis granula sphoerLGa v. tetrahedro-spha^rica, lasvia, 
separata — testato Brownio — in omnibus speciebus drupaceis obvia, 
me etiam in Conostephlo et Michiea observata, Foliorum textura 
semper firma, rigidula, crassities autem varia. Folia etiamsi pas- 
sim valde concurvata et ramulos perfecte ambientia, nunquam in 
modum Eicheae v. DracophyUi supra basim latam circumvolventem 
frangunt et annulos altos basales relinquunt. Character specificus 
e pericarpio sicco cutaneo v. carnulento mucilaginoso sumendus 
in ipsis sectionibus seu generibus Brownionis vacillat. E serie 
observationem, me ipso institutarum elucet, catenam affinitatis, qua 
genera Brownii arctissime junguntur, nulllbi ruptam esse. 
Formce Stypheliarum eximicB v, extremce» Altitudo arhorea in 
Leucopogone Richei et L. lanceolato, seque ac in Monotoca elliptica 
passim 30' ; pcrpygmaa, in Leucopogonis coUini var. alpina deU- 
catula, L. Fraseri, L. virgato, Lissanthe ciliata, quarum status 
fiesquipollicaris, ut idem Needharaiae pumillonis et Pentachondrge 
pumilfle, jam primo anno abunde floret. 
Folia maxima in Leucopogone verticillato, pnssim seraipedis 
longitudinem attinentia, quam ea Trochocarpa laurina; grandiaj in 
Leucopogone amplexicauliet Astrolomate latifoIiouUrasemipolIicera 
lata ; perminuta i. e. ssepe tantum lineam longa in Leucopogone 
gracillirao paucisque aliis, ita iisPentachondraj purailse, OUgarrhense 
