190 
€X'tus cayio-tomeittellis^ stylo glabro louge exserto, stigmate obliquo- 
et depresso-pyramidali ti*uncatiilo, capsulis erostribus ovatis acutius- 
culis laBviuscuriSj seminum nuclco Isevi, ala verticali pallida, 
la regionibus interioribus Australi^ orientalis calidioribus mi- 
nime fertilibus prsesertim scopulosis saltcm a fluvio Burnetti usque 
ad originem fluminis Lyndii. 
Folia funiformia, sa^pe bipedalia. Situs punctorum vascularium 
in cicatricibus apparet varius. CapsuljB poUicem vix excedentes, 
raedium versus turgentes, extus pubcrula^, basi in stipitem crassum 
sensim coutractae. Semeu unicum me visum forsan ultramaturum 
3'" longum, haud tuberculatum. 
Ad lianc Hakeam forsau trabenda icon xylographica apud 
MitcLeil Trop. Austr. pag. 285 et nota pag. 241. 
Varietas fissifolia jam ob florum dispositionem et iudumentum a 
H, purpurea longe distat. Pra^terea nucleus ultima) speciei niger, 
tuberculatug ; ala nigrescens, secus latera nuclei anguste decurrens. 
Ad flumcn Darlingii Neilsonio, ad origiuem fluminis Gilberti me 
ipso inventa. Adsunt etiam inregionibus orientalibus intratropicis 
dure congenercs e serie Hakeae dactyloidis, 
' Hakea arborescens gignit capsulam ecalcaratam, fere sesqui- 
uucialem, l^viusculam, ellipsoideo-ovatam, acutiusculam, in stipitem 
crassum attenuatam. Semiua liujus nigra, tuberculato-rugosa, 
sursum in alam duplo longiorem acutiusculam protracta. Htec 
planta ab Arnliemia ad montem Eilioti cxteudit. 
Hahea longifolia, 
m 
All. Cunn. in R. Br. Suppl. 26 ; II. Cunninghami, R. Br. 1. c. j Meissner in 
Cand. Pr. xiv. 394. 
-Jilift 
folii 
racemis dense multifioris^ calycihus majusculis ciim pedicello 
cequilongo sericeis^ stylo glabro longe exserto, stigmate ovato- 
orbiculari depresso, capsulis ellipsoideis in basim et apicem con- 
spicue coutractis mediura versus turgentibus intus laevibus. 
A terra Arnhemica usque sinum maris Nichol-Bay. 
n. loreae quam maxime propiuqua. Calyx recens intus cum 
stylo albus. Racemi infra folia ramei, ssepe conferti, nunc ramosi. 
Glandula hypogyna e saturato-rubro nigrescens. 
//. chordophylla (F. M. in Hook. Kew. Miscell. 1857, 23; 
Meissn. in Caud. Prodr. xiv. 699) quantum nota prresertlm glabritie 
florum a H. lorea et H. lougifolia reccdit. Cl. Waterhouse hancce 
plantam a fontibus Keckwick-Spriugs attulit. 
Harum specierum et sequentis characteres egent ulteriore scru- 
tatione, ut diagnoses firmiores stabiliantur, aut varietatum ratioues 
tutius cosfuoscantur. 
% 
