40. 



I 



r/itjUachnc uUginosn, J. R, & G. For^iter Charact. Gener- pp^, 

 115-116, tab. 58 (1776) ; Linn. Fil. Snppl. Plant. p. 62 (1781) ; 

 G. Forst. in Commentation, Soc. Goetting. ix. 43 (1788) ; T. F: 

 Gmelin Syst. Yeg. Linn. i. 11 (1796) ; Pers. Syst. Vej^. Liim. 883 

 (1797) ; Swartz in SchraJ. Journ. fuer Botanik i. 273 (1799) ; 

 Koenig et Sims Annals of Bot. i. 286-290 plat, 5 (1805); Laui. 

 111. tab. 741 (1807) ; Lam. in Journ. d'Hist. Nat. i. 190, t. 10, f. 2 ; 

 Annal. du Mus. vol. 18, tab. 2 ; Forstera muscifolia, Willd. Spec. 

 Pl, iv. 148 (1805) ; Pers. Syn. Pl. ii. 211 ; Sprenn:. Syst. Veg. iii. 

 750 j Cand. Prodr. vii. 338 ; Steud. Nomencl. Bot. i. 644 ; J. 

 Hook. Fl. Antarct. i. 39-40, ii. 325 ; Walp. Repert. Bot. Syst. 

 "Vi. 371 ; Forstera uliginosa, Homb. et Jacquinot in Voy. au Pole 

 Sud, t. 16 D. ; Stibas, Commerson sec. Swartz 1. c. 



In America australi frigidiore. 



Phyllachne clamgera, — Forstera clavigera, J. Hook. FL Ant- 

 arct. i. 38-41, tab. 28 ; Walp, Repertor. Bot. Syst. vi. 371 ; J. 

 Hook. Fl. Nov. Zealandi. 155 ; Ilolopliyllum clavigerum, J. Ilook. 

 Handbook of the New Zeal. Flora i. 167-168. 



Tu alpibus NovEe Zelandiae et in insulis Campbelli et Auck- 



landi. 



Helophyllum Colensoi et H. rubrum (J. Hook. Handbook i. p. 

 168) ulterioribus indaginibus egent ; ita etiara Forstera aretastri- 

 folia, Decaisne in Hombr. et Jacquinot Voy. au Pole Sud ii. 34, 

 tab. 16 C. 



Phyllachne sedifolla, — Forstera sedifolia, Linn. Fil. in Xov. 

 Act. Reg. Soc. Upsal. iii. 184, tab. 9 (1780) ; L. Fil. Suppl. Pl. 

 pp. 59-60 (1781); Murray Syst. Veg. Linn. edife. xiv. p. 819 

 (1784) ; G. Forst. Florul. Ins. Austr. Prodr. p. 61 (1786) ; Gmelin 

 Syst. Veg. Linn. i. 70 excluso citato Gcertneri ; Pers. Syst. Veg. 

 Linn. 864 ; Swartz in Schrad. JoTirn. ii. 31 ; Kocnig et Sims 

 Amials of Bot. i. 291-295, pb 6 ; Willd. Spec. Plant. iv. 147-148 ; 

 Pers. Synops. ii. 210 ; Spreng. Syst. Veg. ili. 749 ; Cand. Prodr, 

 vii. 338 ; Steud. Nomencl. i. 644 ; Walp. Repert. vi, 371 ; J. Hook. 

 FL Nov. Zeland. i, 154; Handboolv. i, 166. 



In Nova Zelaudia tam alpiua quam demissa. 



Forstera teuclla et F, Bidwilli (J. Ilook. Fl. N. Zeel. i. 154- 

 155 ; Handbook i. 167) amplius comparanda: sunt. Illustris Swartz 

 1. c. unionem genorum Phyllaclmes et Forsteras jam proposuit ; 

 Willdenow in opere indicato junctionem perfecit, sed e pictate non 

 e prioritate nomen recentius antiquiori anteposuit. Athecia (Gsertn, 

 deFruct.i. 141) nunc iterum sumet nomen Forsterse jam in tabula 

 Gsertneri 28 fig. 6 divulgatum, nisi hoc genus etiamnum obsr^nrnm 

 alii vetustiori pertinere probabit. Athecia autem apud Pfeiffer 

 nupernrae admissa est (Nomenclator Botan. i. 323), quare in hoc 

 opere Forstera Linnei filii suum locum genericum fortasso tenebit ; 

 sed opus quantum hic scio nondum ad literas F. et P. (nempe rJ 

 Forsteram et Phyllachnen) perductum est. 



