172 



patefccit. In icono Eichardi (Mcmoires sur les Coniferes et les 

 Cycadees, tab. 26) laminam racliis ferainffi vidimus ei C. medige 

 fcre conformem nisi minus acute dentatam. C. eircinalis secundum 

 ind^igines Roxburghii (Flora Indica, iii. 747, ubi sub nomine C- 

 spha^ricte definita) a C. Rumphii differt caudice crassiore, foliolis 

 magis numerosis, longitudiue petiolorum, squamis masculis sensim 

 haud fere subito acuminatis nec vertice prceter acumen sa^pe trun- 

 catis, fructibus potius globosis quam ovalibus. 



CycasRumphii secundum specimina Ceylonica amici venerabilis 

 TJiwaites a Cycade media prsesertim distincta videtur /o/io//5 fere 

 duplo latioribus et conspicue longioribus utriuque concoloribus 

 subtus nitentihuSj squamis antheriferis majoribus praicipue latior- 

 ibus sed ut in C. mcdia acumhie tantum parvo terminatis, rachibus 

 scminigeris in laminam angustiorem fere edentulam productis. Sed 

 gradus variationis omnium harum spccierum amplius ulteriusque 

 investigandi sunt. Tabula enim xxii. operis Rumphii (Herbar. 

 Amboinens, voL i.), qua3 hujus speciei auctoritas principalis, la- 

 miuam in apice rachis fructiferae ovato-rhombeam breviusculam 



illustrat, Folia quarumdam Cycadum utrinque nitore pra^dita 

 possideo ab insula Mauritii, ubi planta fortasse culta ; porro a Bur- 

 mah inter plantas Brandisii e ilnseoKe^wensi distributas, atque ab 

 archipelago Fijensi e mann Secmanni ; sed hoec folia nullis florum 

 fructuumque partibus comitata suntj quo modo de specifica posi- 

 tione harum stirpium minime judicandum. 



Cycas Siamensis (Micj. in Bot. Zeitung, 1863, pag. 334) ob 

 gevmina in rachi tantum duo forsau CycadiNormanbyance proxime 

 statj si hic de germinum numero character perpetuus ; sed amicus 

 defunclus laminam rhombeo-ovatam pectinato pinnatifidara de- 



seripsit. Flores masculi hactenus phjtographis ignoti. Omnes 

 Cycades AustraliiE hucusque bene definitse igitur ad seriem Cycadis 

 circinalis pertiucntj neque ad seriem Cycadis revolutaij quum htec 

 et C. inermis foliola inferiora sensim valde abbreviata, laminam 

 racheos fructigcrge pinnatisectam et fructus velutlnos habeant. 



Cycas anguhxta (R, Br. Pr. 348; Miq. Monograph. p. 26, t. ii- 

 figs. A-E ; A. de Cand. Prodr. xvi. 527) forsan varietatibus 

 Cycadis medioe aduumeranda est. Accepi enim e proximitate 

 montis Ellioti stirpem C. mediae simillimam, cujus vero rachis 

 femina fert appeudicem rotundato- vel cordato-ovatam breviuscule 

 arguteque serratam circiter sesquipollicarera et subito in acumen 

 h)ngum spiniforme terminantem, tali modo definitiuui C- angulat^e 

 in prodromo Brownii bene respondcntem atque deliniationi Baue- 

 riante sufficienter convenientem, Semina iis Cycadis medise minom 

 et globosa reperi, Antherse antem adhuc incognita?. Cycadum 

 folia e variis locis Auatraliag borealis obtiuui, sed materiis hisce 

 hactenus exstantibus facultas pro specierum definitio deerat, 

 Veram autem Cycadem mediam ad rivum Crocodile-Creek fcre 

 extra circulum capricornu reperit amicus Thozct. Folia cujusdam 



