218 



distinctc inacqullaterura nec dorso cristatutTij secl omniDO ei Altlienia; 

 conforraem, tunc ob calycem masculum cupularem trilobum ei 

 Altheniae similem. Ab ambobus genertbus remoTetur, ut jam 

 amicissimns Somler me anno 18o4 docuit et in delineatione ad ill. 

 J. Gay transmissa demonstravit, antheris tribus monodelpbis, qnas 

 ipse in massam ellipsoidcam sessilcm lineam longam secus quemvis 

 locuhim satura dorsali notatam et connectivo centrali-axillari 

 filiformi pra^ditam reperi. Antbera, ut diu scimus, AlthenisB 

 unilocularis, Zannicbellite bilocularis, utriusque generis solitarla. 

 Stigma sa^pissime Iluguiforme occurrit, sed interdum ut in Altbenia 



disciforme. 



Zostera MticUcri (Irmiscb sec. Ascberson in Linnnea^ 1867, pag. 

 168) babitu ad Z, nanam Qlertens in Koth. Enum. Plant. Pbanerog. 

 German. p. 81 ; Ascberson in Nuoyo Giornale Botan, Ital. 1870, 

 p. 184) accedit, differt jam statura robustiore et foliis apice evi- 

 denter emarginatis. Hanc olim (in Fragm. Pbyt. Austr. iv. 114) 

 Z. nninervi impcrfecte nota3 immerito junxi, quum vcra plnnta 

 Forskoclii e scrutatione Aschersoni forsan ad Halodulem anstralem 

 (Miq. Flor. Ind. P>atav. iii. 227) pcrtinct. 



Zostera Tasmanica (Martens sec. Ascberson in Linnrea, 1867, 

 pag, 68) tam in Tasmania quam ad portum Pbillipi et ostinm flu- 

 minis Hopkinsi observata est, et procnl dubio aliis locis ad oras 

 nostras viget. Hanc folio vaginante ceteris foliis consplcue latiore 

 Ct turo-ido satis facile recof^^noscimus. 



Cymodocca serriilata (Aschers. et Magn, Abhandl. des Natur- 

 forsch. Vereins zu Berbn, 1870 ; Caulinia serrulata, R. Br. Pr. 

 339) in AustrabGe orientalis tropica^ variis locis provenit ; e. g. 

 Port Donison et "Wbitsunday-Island (Fitzalan et Kilner). 



Cymodocca ciliata (Ebrenb. sec. Ascberson in Petermann*s 



Geogr. Mittheib 1871, p. 243, tab. 13) prope promontoriura Cape 

 York a Da^mel lecta est. C. isoctifolia (Ascbers, in Linnasa, 1867, 

 p. 163) a mari rubro ad Novam Caledoniam cxtendit, igiturque 

 spe optima ad nostras maris oras caUdiores quaerenda est, et idem 

 de Halodule australi dices. 



Cymodocea aiitarctica (Endb Gen.PIant, p. 230 ; Lehm. Plant. 

 Preiss. ii. 273 ; J. Ilook. Flor, Tasm, li. 44 ; Ruppia antarctica, 

 La Bill. Nov. HoU. Plant. Specim. ii, 116, tab, 264; Gaudich. 

 Bot. Voy, Freyc. p. 430, tab. xl. fig, 2 ; Amphibolis zosterifolia, 

 Agardh Syst. Algar. 192 ; F. M. Fragm. iv. 113 excluso fructu 

 ad Posidoniam australem for?an pertincnte ; Ampbibolis antarctica, 

 Sond. et Ascbers. in Linncea, 1867, p. 164) omnibus aliis plantis 

 pbanerogamis oceanicis in Australia extratropica longe frequentior 

 est. Fructus plane ignotus. 



Posidonia australis (J. Ilook. Flor. Tasm. ii. pag. 43 ; Caulinia 

 Australiana, F. M. Fragm. vi. 198 ; C. oceanica, R. Br. Prodr. 

 339) multis locis secus oras nostras extratropicas visa est. 



Najas major (Allion. Flor. Pedem. ii. 221 ; Magn. in Nuovo 



