f 



Echium. PENTANDRIA. MONOGTNIA. 25 



[ 



„ Simillimum vulgari , sed cor. violacea, caulis magis diffusui, 

 itamina purpurea, stylus tamen albus, piios^s, corollae tubui 

 longitudine fere caJycis; facies distincta." Linn. Ab E. 

 plantagineo hispiditate et corollis minoribus diifert. Jn 



Justria. Italia, Gallia. rarias in Tauria. ©. 



r 



Ob$. D e cand o 11 e Fl. fr. n. 2709 EcH- violaceum Linn, Mmnt. fr. 



£». cum? tantum ECH. vielaceo suo, Villar* 449, et cretico Lam r 

 jungit. 



m 



- 



5i.JZ. micranlkum Sch ou sb.; staminibus covollabrevioribus, 

 calvce Jimbum aequante,foliis Janceolatis, stiigofis, S cfiousb. 

 Beob. iiber Marocco p. 7,1. E. pttrvfionm, caule ber- 



baceo tuberculato hi pido, corollis longitud ne calycis etc. 

 Willd. Ennm. 11. heroL I. p. 187. Jicth CataL bot.ll. 



P- *4- Annals of bot. I. p. 320. v 



Fors tantum varietatem essc calycini. P oirct. Affine E. violaceo, 

 * quo riiffert: corollis minoribtis, calyce dimidio brcvioribusj 

 stammibu9 brevioribus , foliis basi angustioribus. Jn arvis 



provinciae Hahae in Barharia. ©. 



Obs. Persoon Sjn. I. n. i 64. ad E. tenue fioth.; caule erecto tcnui 

 «oiuscjiie lanceolatis strigosis , staminibu» corolla brevioribus. Catalect. II. 

 P* l 6. ducit E, micranthum S c h o u s b. a P o i r e t , (qui de aynonymo 

 *enuts duhitat) ad humile Desf. tractum, additque: cor. coerulea, striis 

 aifci^j j£ t vero parviflorum Roth., caule erecto dichotomo^ foliis cau- 

 iinis ovali - oblongis , corollis subaequalibus )<»r,gitudine calrcis, atamini- 

 ■» corolla brcvioribus , Catal. p. 14. Mbnch. meth. p. 41 i cum 

 roiret Enc. meth. VIII. p- 674 tanquam propriam proponit speciem. 

 Mirum sane , W i 1 1 d e n o w i u m I. c. , reeepto licet nomine parvifloro 

 m micranthi loeum, nou citasse llothium, unde nova dubia , eo ma. 

 )ora , cjuum Loiseleur ad parvijlorum H o t h ducat calycinum V i- 

 * la ni. Alii huc quoque trahunt E. ovatum Pairet t prottratum Te- 

 "ore t luiitanicum Allion. 



* . E humile Dcsf; foliis angusto- lanceolatis pilosis 

 icabris, i n petiolum decurrentibus , calycibus hirsutissimis. 

 *£**f°nt FL atlant. i. p. i65. Pers. Syn. I p. 164. 



ro ^ef Enc. met/t. VIII. y9. 668. 



C au!es cespitosi recti «implices S-ipoll., pilis rigidit longii albif 

 Pwngentibus; folia asperrima, tuberculalo - pilosa; inferiora 6 

 te ^e poll., 4-5 lin. Jata. Kacemi axiliares revoluti, laciniis li- 

 nearibus subulalis. Reliquae floris partci desunU Jn dc- 



*ertis prope Caffam. 



° IP ' fl '° fcujus /3 videtur E. micranthum Schoueb. ad qnod , eum? # 

 ^cit K, tenu* li o t h Catalect. I. p. 16., qnc.d nomln* parviflori * ** 

 Viborg tllllt rjiff ert a parvifloro horce tenne Roth statura tenuiore, 

 «aule vix culmi secalini erassitie , rae^mis spicalis deirsis , nec demura 

 * X,S ' oracteis iinearibus pcciuueulo communi approxiwatii i n« laaceola. 

 1,8 PAtulis; calycibus longe mii.oribus, coroltis macqnalibus , fauce magis 

 d,lat atis, calvce duplo longioribus f nec fere aequahb.is . caljcem vix ac 

 ae *«* %*idttn superautibus, faucc parum tantum ailatati^ ; staminibus 



S 



