

AffDAOIlCE* 



PENTANDRIA MONOGYNIA. 



1G1 



veticam Linn. pertineat, dubium est cx eo. quod La Ptyrou.se 

 citet sine clubio Aretjam helveticam fVilld. Spec. I. p. jqS , a>'ia- 

 fxNTUM vero helveticam Linn. , eandcm orenino plantam. cum?, 

 et sub argcntea , quam confer, ipse vacillet. Descrijjtio A. 

 Aretia La Peyrousii sequeng : ,,Cespites ampli, rupihus ap- 

 pressi , 4poll.; caules lignosi; folia persistentia , senesccntia 

 nigra, juniora cinnamomea, in roMilnrn eipansa, pilis simpJici- 

 bus furcatiscjne j flores solitarii e cantro ccspitis, a lin. et ul- 

 tra; cor. lactea circulo rubro ad,faucem, deflorata magis ru- 

 bescens, laciniis rotundatis subemarginatis , ciliatis," pilit sim- 

 plicibus furcatisque; tubus intlatus s sphaericus; caps. ovoiri»**, 

 quinq.ievalvis persisteus. 44 In summis alpimn toiius Ea~ 



ropae mediae. * 



* ■ • 



e- 



t. bn. 

 iq3. 



SuppL p. 3o. 



G a e r t n. 



21. A. argentea Gaertn.; floribus solitariis scssihbus* 

 iolus imbricatis , incano - lanatis , tMpsulis intra ca.y tin p 

 duncuatis, receptaculo stel ato. JLa P ey i > o nse A". de 



ryreu p. g 2 . icon. ttttd. 



Carpolog^ SuppL p. 107. •/. H)3. , " 0. floribua demum pe- 

 dunculatis. Aretia tomentoa Bofanic. fecet. 



Decand. Fl. fr. n. a">55. S»ppl huc spectart monet AnnA. suaxi 

 imbricatam , ct fors qusette A. Aretiajn La Peyr. — Con- 

 tra vero L a P ey r ous e SvppL p 5i. iilam gaudere rccepta- 

 culo simplici laevi, alteram iu steilam cletato; iilarn ccspites 

 longissimos, banc massulas parvas bemisphaericas efformare; 

 ^rulatissimum plantarum aipinarum scrutatorem P'iilars, qtio 

 cum communicavit L a Peyroizse suam Androsacepc Aretiani j 

 ar genteam et frntescentem adprobasse et laucUsse bas species. 



Differt ab A. Aretia adhuc pubesccntia argentea, densi f 

 •ppressa , tpricea, normisi rarsoribus pilis furcatis intermixtis , 

 qua vfstiuntur caules, rami , folia, etiam antiquiora, et corol- 



ariniae emarginatae. Kinc non fauste videtur junsissd 

 crs. Sprengel l. c. p. 46. A. argentcam La Peyrouse euirt 



larum I 



hialler Hist. n. 



fnbncata, Jicet ill, /y ^ Peyrousc de sua argentea dicat videri 

 liuc potius spectare Diapetisiam helveticam Linn Spec. *o5- et 

 "allcri Aretiam caulibus teretii/us, foliis imbricatis, floribus 

 ^^iiibus Enam. p. 486. t. 8. quam tameu 



6l(i - (leg. 617.) pro varietate tantum babuit, et cuni A. Aretia 

 ^nfundebat , quod autem non fecit rir immortalis. Si A. 

 vryoides Dccand., eadem omciino cum A. Aretia La Peyr.* 

 tu °c et A Aretia La Peyr. ea*lem esl cucn A. helvetica, ad 

 juam tFahlenberg duxit A. bryoiden Decand fl. Sonciisi ha- 

 ^ttu mag i s c >pitoso, miuns compaeto, et flor^bns demum pe- 

 JmcuUtii differt. Freqnens in cacnminibas Pyrenaeomm et 



^ojucs^fiojas et IVeari ad centrum usqne tractus hujus monttnmf 

 y rt de B&aseue ultrma e /as videtur statio. fl. Ad Ttermat* 



»•* rv.uia. Thoma*. 



0l '*l*ur Fl. galt. p.lll. AlJDffOSACt* o»nt« Ktijat Stttionft, p 

 ••**•«*. PjrenaUam, ctlindriiatm , heUetiam , trroiV/rm , o/pinom 



i4,/a ^, Uti S uam tptci.i. «t sjui^tci AilCTlAB gen«r,t proposuil. 



r*l'tniit. y.j. iv. 11 



U A 



##- 



, t 



, 





