DIETRICH 8 
Dietrich, H. A. 
—— Blicke in die Kryptogamenwelt der Ostseeprovinzen. 
Dorpat, Gläser in Comm. 1856—59. 8. 220 p. (1, th.) 
Dorpater Archiv I, 261—416, 487—548. 
Diez, Heinrich Friedrich von, * Bernburg 2. Sept. 1754, 
+ Berlin 48. April 4817. 
—— Vom Tulpen- und Narzissenbau in der Türkei. Aus 
dem Türkischen des Scheich Muhammed Lalezari übersetzt. 
Halle 1815. 8. 40 p. (4 th.) 
Digby, Kenelme, * Gothurst, Buckinghamshire 11. Juli 1603, 
+ London 11. Juni 1665. 
Biogr. médicale II, 478—482. e 
A discourse concerning the vegetation of plants. London 
1664. 12. 400 p. — printed with his book on Bodies. ib. 
1669. 4. p. 207—231. 
* latine: Dissertatio de plantarum vegeta vertente Olfredo Dapper. 
Amstelodami 1663. 12. praef. — *ib. 16 p. — ib. 1678. 12. 78 p. B. 
uM: Discours sur la végétation des plantes. Paris 1667. 12. 89 p., 
raef, 
Dijk, C. M. van. 
and A. van Beek. Onderzoekingen aangaande het zwart 
in de Melisbrooden. Amsterdam 4829. 8. 55 p., 2 tab. 
Cat. of sc. Papers II, 294. 
Dillenius, Johann Baptista Joseph. 
De Lichene pyxidato (fimbriato et coccifero). 
guntiae, typ. Alef. 1785. 8. 48 p., 4 tab. 
Redit in Schlegel, Thes. mat, med. I. p. 307—326, 
Dillenius, Johann Jakob, Professor der Botanik in Oxford 
(Dillenia L.), * Darmstadt ... 1687, + Oxford 2. April 1747. 
Pulteney, Geschichte der Botanik II. 370—392, 
Transact. Linn. Soc. VII, 401—145. 
Fée in Hófer Biogr. XIV, 176—179. 
Catalogus plantarum sponte circa Gissam nascentium. 
Cum appendice, qua plantae post editum catalogum circa et 
extra Gissam observatae recensentur, specierum novarum vel 
dubiarum descriptiones traduntur, et genera plantarum nova 
figuris aeneis illustrata, describuntur: pro supplendis institu- 
tionibus rei herbariae Josephi Pitton Tournefortii. Francofurti 
a/M. 1719. 8. 240 p., ind. Appendix: 174 p., 16 tab. 
. Accedit: Examen Responsionis Augusti Quirini Rivini: 20 p. — Ali 
Vindobonae vidi editionem anni 1718. un ` cen 
— Hortus Elthamensis, seu plantarum rariorum quas in 
horto suo Elthami in Cantio coluit vir ornatissimus Jacobus 
Sherard, delineationes et descriptiones, quarum historia vel 
plane non, vel imperfecte a rei herbariae scriptoribus tra- 
dita fuit. Londini, sumtibus auctoris. 1732. II voll, folio. viu, 
EN 324 tab. 
ET "d a BUG rer On De 1774. II voll. folio. (12 p.) 
Historia muscorum, in qua circiter sexcentae species 
veteres et novae ad sua genera relatae describuntur, et 
iconibus genuinis illustrantur: cum appendice et indice sy- 
nonymorum. Oxonii, e theatro Sheldoniano. 1741. 4. xvi, 
p, 85 tab. — * Edinburgi, e prelo academico. 1814. 4. 
2279 
2280 * 
2281 
tione, 
. 12. 85 
2282* 
2283” 
D. Mo- 
2284 * 
2285 * 
2286* 
4 DIOSCORIDES 
2289* (Dillwyn, Lewis Weston). Hortus Collinsonianus. An aecount 
of the plants cultivated by the late Peter Collinson Esq. 
Swansea, typ. Murray and Rees. 1843. 8. 
Materials for a Fauna and Flora of Swansea and the 
neighbourhood. Not published. Swansea, typ. Rees. 1848. 
8. 44 p. 
Dioscorides, Pedanios, Anazarbeus, floruit cirea annum 77. 
Ernst. Meyer, Geschichte der Botanik II, 96—117. (1855.) 
Fée in Höfer, Biogr. XIV, 305—308. : 
IIEAAKIOY AIOSKOPIAOY dvalapBdws mept Ding 
latotxñs Adyot GE. Venetiis apud Aldum. Mense Julio. M. ID. 
folio, Titulus, 5 foll. ind., 129 foll. textus Dioscoridis, 48 foll. 
textus et scholia Nicandri. 
In foll. I" habetur epistola inscripta: «Aldus Manutius Romanus Hiero- 
nymo Donato patritio Veneto S. D.» et signata : «Venetiis octauo Idus Julias. 
M. ID.» Nicandri Theriaca et Alexipharmaca sequuntur scholia, quae tamen 
nonnünquam in exemplaribus desiderantur. Omnia 184 folia quadraginta 
linearum cum custodibus et signaturis implent. Editio princeps jureque 
maximi aestimata, quae novem tantum Dioscoridis complecitur libros, quorum 
sextus est xepl ÖniAnTnpiwy (app.dxov (de venenis), et tres ultimi zepi to- 
fddwy (de venenatis animalibus). Libellus, qui inscribitur «spi edropiotwy 
ärk@y te xol cuvbétwy Yappdxwv (de facile parabilibus tam simplicibus ` 
quam compositis medicamentis) prorsus deest; is autem, cujus titulus est 
Nota, textui insertus est. De hoc libello cf. Choulant Bücherkunde. Leipzig 
1. 8. p. 171—318. Curtii Sprengel de hac editione judicium legitur in ejus 
ibt aee p. XX. his verbis: «Editionum princeps, quam Aldus Manutius 
499 Venetiis curavit, a paucis visa, a nemine consulta, quod, ut fere in- 
credibile, profecto tamen verissimum est. Concinnum est, quod ipse possi- 
deo, exemplar et nitidum, paucas habet mendas, accentus multo scientius 
collocatos, quam in posterioribus; lectiones plurimas optimas continet, 
quas Saracenus tandem divinavit.» ; 
AIOXZKOPIAH®. Venetiis, in aedibus Aldi et Andreae 
soceri, mense Junio M D XVIII. 4 min. (12); 443, (1) foll. 
A foll. 223 ordo numerorum turbatus est, ideoque folium ultimum 235 
falso numeratum est. Ceterum hic eadem librorum divisio atque in prima 
editione occurrit, sicuti sdropisrz desiderantur, vide autem a foll. 214—230 
textu finito habentur. Nicander quoque, qui omissus est, plerumque ex 
editione anni 1523 huic additur. Anonymi carmen de herbis 190 hexametris 
constans, in quo 13 diversae plantae describuntur, scholiis nonnullis grae- 
cis illustratum a foll, 231—235 legitur. Hanc secundam editionem esse 
correctiorem, sed multo rariorem minusque quaesitam vulgo judicant, sicut 
etiam Schweiger, aliorum verba repetens, Curtii Sprengelii judicium injuria 
neglexit, quod ille scientissimus rei in praefatione his verbis protulit: 
«Proxima est, quam Aldinam etiam secundam nominare consuescunt, quam- 
que Saracenus, cum ipsi plane ignota esset princeps, Aldinae (quasi uni- 
cae) nomine insignivit. Guravit eam Fr. Asulanus, Aldi levir, opem ferente 
Hi. Roscio, medico Patavino, qui castigasse textum et e codicum collatione 
recognovisse dicitur. Prodiit Venetiis 1518 forma subquadrata. Discessit 
plane a textu Aldino, quem nusquam citat, neque fontes commemoravit, 
multa notavit, spuria visa in appendicem amandavit, ubi tamen et plura 
occurrunt, quae incuria aut negligentia in textu imprimendo omissa erant.» 
AIOXKOPIAH®. (Iledaxtov Arooxopidov meet Vans la- 
ipu; Adyor EE.) Iavou tou xopvaptov eis 8tocxopgibov.] 
Puruy xat oov Ta peon, ta te elca rayta | Ooo’ ézàxcocoptm? —— 
Guppopa Try Suvapev. | Tns ete T évrepa xavxa buou Busou TE 
Saracons | ourxoa Bıßkos Seyetar, Put Arooxopıöou. Basileae, 
ex aedibus Joan. Bebelii, anno M.D.XXIX. mens. Aug. 4 min. 
(non 8.) (12), 446 foll. 
Paucis emendatis ex editione anni 1518 repetita est. «Nullum vestigium 
est, editorem Janum Cornarium codicibus usum fuisse» Spreng 
2290* 
2291 * 
2292* 
2293* 
2294* 
BE — —’ 
3 ud reeg operi ker peer ad ingenium non exhibebit, — 
[nor OAM ; a general history of Land and Water ete. Mosses 
D 
ice, by Murray and Rees. 
—— Pedacii Dioscoridae Anazarbei de medica materia libri V. 
de letalibus venenis, eorumque precaulione et curatione etc. 
liber unus, interprete Marcello Vergilio, Secretario Florentino. 
Ejusdem Marcelli Virgilii in hosce Dioscoridis libros com- 
mentarii doctissimi, in quibus praeter omnigenam variamque 
eruditionem collatis aliorum interpretum versionibus, suae 
translationis ex utriusque linguae autoribus certissima ad- 
feruntur documenta etc. Coloniae, opera et impensa Joannis. 
Soteris, MDXXIX. mense Augusto, folio. (12 foll. 753 p. 
. «Ex editione anni 1518 textus est expressus, cui eximiam opposuit 
Virgilius Lei eene et castigationes lectu dignissimas. Dici paucis 
nequit, quam laudabilis sit opera ab ipso in exponendo et castigando Dio- 
scoridis textu collocata. _Conjecturas sagacissimas adjunxit, non post 
aL doctos Zoo qui b alii passim auctores illustrantur.» — Huic 
“uoni fere semper atfixi sunt Hermolai Barbari in Dioscoridem corollario» 
rum libri quinque, . Coloniae 1530. folio. trata É d 
—— Dioscoridis libri octo graece et latine. Castigationes in 
eosdem libros (auctore Jacobo Goupylo). Parisiis, apud Petrum 
Haultinum et impensis viduae Arnoldi Birkmanni. 1849. (Ex- 
cudebat Benediclus Prevost in vico Frementello, sub signo 
. Stellae aureae, mense 
2295* 
