DE ANTIQUIS DICTIONIBUS. : 17 
38. Vescum. The two manuscripts differ but slightly. As to the matter, compare 
the passage from Gellius in the preceding paragraph. 
39. Foenerator. A slight difference only in the text of the two manuscripts. Cf. A. 
Gell. N. A. 16, 12: * Faenerator enim, sicuti M. Varro in libro tertio de sermone 
Latino scripsit, a faenore est nominatus; faenus autem dictum ait a fetu et quasi a ` 
fetura quadam pecuniae parientis atque increscentis.” Whether the definition of Petro- 
nius is directly derived from Varro or from Gellius is a question difficult of settlement, 
as the third book of Varro de Lingua Latina is no longer extant. 
40. Assiduus. A slight difference between the two manuscripts. As to the definition, 
ef, A. Gell. N. A, 16, 10: * Adsiduus in XII tabulis pro locuplete et facile facienti 
dictus aut ab (assiduis ab) aere dando, cum id tempora reipublicae postularent, aut a 
muneris pro familiari copia faciendi adsiduitate.” Cf. Fest. : “ Assiduus dicitur, qui in ea 
re, quam frequenter agit, quasi consedisse videatur. Alii assiduum locupletem, quasi 
multorum assium, dictum putarunt. Alii eum, qui sumptu proprio militabat, ab asse 
dando vocatum existimarunt." The similarity of these three definitions is not sufficiently 
great to prove the fact of one being borrowed from the other ; it rather points to a com- 
mon source. The difference between Petronius and Gellius is especially to be noticed, 
as having possibly some bearing on the general relation of the two. In this instance the 
resemblance between Petronius and Festus is greater than between Petronius and Gellius.* 
41. Quin. The text of the two manuscripts differs in some particulars. As to the 
matter, cf. A. Gell. N. A. 17, 13: “ Quin particula, quam grammatici coniunctionem 
appellant, variis modis sententiisque connectere orationem videtur. Aliter enim dici 
putatur, cum quasi increpantes vel interrogantes vel exhortantes dicimus: *quin ve- 
nis? quin legis? quin fugis?' aliter, cum ita confirmamus: *non dubium est, quin 
M. Tullius omnium sit eloquentissimus, aliter autem, cum sic componimus, quod 
* It may be interesting to compare the other “loci classici" relating to this word. Cic. de Re Publ. 2, 22, 
40: *In quo etiam verbis ac nominibus ipsis fuit diligeris, qui, cum locupletes assiduos appellasset ab aere 
dando, eos, qui aut non plus mille quingentum aeris aut omnino nihil in suum censum praeter caput attulissent, 
proletarios nominavit," etc. "Top. 2, 10: Cum lex assiduo vindicem assiduum esse iubeat, locupletem iubet 
locupleti : locuples enim est assiduus, ut ait Aelius, appellatus ab asse dando.” M. Ter. Varro de L. L. 7,99: 
* Apud eundem (Plautum, Cistell. 1, 1, 7) quod est: ‘Mihi frequentem operam dedistis; valet assiduam. 
Itaque qui adest, assiduus." M. Fab. Quint. Inst. Or. 5, 10, 55: * Praeterea finimus aut vi, sicut superiora, 
aut érvpodoyig, ut si assiduum ab aere dando, et locupletem a locorum, pecuniosum a pecorum copia.” Charis. 
1, 58: “ Adsiduus quidam per d scribunt, quasi sit a sedendo figuratum, sed errant. Nam cum a Servio Tullio 
populus in quinque classes esset divisus, ut tributum, prout quisque possideret, inferret, ditiores, qui asses 
dabant, assidui dicti sunt. Et quoniam soli in negotiis publicis frequentes aderant, eos qui frequentes adsunt, 
assiduos ab assibus dixerunt." Caper de Verb. Dub.: “ Assiduus, non asseduus, ab assidendo.” 
VOL. VIII. 3 
+ 
