* 
Cam; — TETRAND. MONÓG. Pigge —— 17. 
| Je& 4:3 ped., adscendentés, basi térétés; apicem versus tetragoni; folia , 
longiora, inferiora 8, stricta, minus glauca. Melius hae species fors sub - 
Asrxnmuris militárent; habitus illarum potius Asr. eynanchicae, tinctoriae, 
aristatae, quam Garxonvm lateriflororum. * Idem videtur de Gaàrro humi- 
fuso ab Asrknvra 4parine generice non separando. G. glaucum Scop. 
videtur alia planta ob corollae tubum longum et colorem rubrum albumve 
corollae; potius A. eynanchicae affinis. Hess. in liit. Clis, Mertens 
et Koch specimina G. glaucí gallica a -Jacquinianis. diversa videntur-co- 
rollis minoribus, fol. pallidioribus. E a. Pads ; 
< n. 74. a. Garion pallidum Presl; glaucum; caule ad- 
scendente, tetragono, glabro; folis senis, linearibus, margine 
revolutis (et) scabris; paniculá trichotomá;. corollae tubo 
brevissimo; petalis aristatis; fructibus glabris, laevibus. 
C. B. Prestin Delic. Prag. Y. p: 191. UA 
Radix perennis, inter saxa plerumque calearea haerens,- nigri- 
cans. Caules plures ex unà radice, glauci, simplices aut basi 
ramosi, foliosí, pedales et ultra. Folia mucronata, utrinque 
. glauca. Pañicula digitalis“et semipédalis: ramis erectis, 'tri- 
chotomis, multifloris. Flores brevissime pedicellati. Corolla 
alba. Fructus nigricantes. Affine G. glauco, sed differt: 1.) 
caule tetragono, adscendente; 2.) foliis semper senis; 3.) flori- 
'us paniculatis , paniculá trichotomá; 4.) corollae tubo brevis- 
simo, limbilacimis aristatis;'5+) staturá minore. Hab» 
¿AR rupibus Siciliae. 2j. - PS EIE 
0,76. Garruw rubrum. Addatur synonymon: .-— s 
Nocc. et Balb. Fl. ticin. L p. 75. et 942. t. 8. Róhling 
Deutsch, Flor. Mert. Roch p. 784. - G. purpureum; ., 
hirtum, diffusum; foliis suboetonis, tenuibus, obverse el. - 
liptico - lanceolatis linearibusve, mucronatis; .paniculis ca- 
: N A » ii Pe ; PES 2 dad T ` 
Pillaribus, divaricátis ; corollae laciniis longe aristatis. Ber- 
tol. Amoen. p. 14. n. 3. (excl. syn. purpurei Linn) | G. 
mucronatum. Savi 2 ps 44 (teste Bertoloni, fide 
specim. Savi)  G. obliquum Fill. Delph. Y. p. 3520. 
n. 9.t. S. — Pers. syn. 1. p. 197. n. 46 (teste Bertolon., 
m hoc nomine etiam a Römer et Schleicher tulit. Clo 
reviranus vero in Link Jahrb. II. p. 11. hoc hujus & 
est: floribus albis.) Vulf. Descr. pl. rar. p. 15. ff. to- 
tum glaberrimum. Bertolon.lc. . = IT E 
76. rubrum Willd. Enum. p. 153. non differre a pi o monet - 
Link Enum. p. 136. Dif ert tàmen abunde diagnosis! Utrum — 
G. rubrum Dum. d Urville Erum. pl, Orient. p: 17. huc spec- —— 
tet? recedere monet a specie Linnaeana: foliis duplo longio- 
ribus, pedicellis paululum longioribus, saepe dichótomis, at- - 
que fructibus. duplo minoribus. Clis Mertens et Hoch Lc. 
1 
G. obliquum. Vill. seu mucronatam 8 Decand. rubri à est fori- | 
bus albis, et;ejusdem pb latioribus, inferioribus subellipti- ; 
gi GET pip "i monitum, to i 
cis, G. mucr. ec. (exel. G. scabro Jacq.) - aep 
| Obe. Editores Syst: Fog. 3d. hujus, Willdenowium: sequentes » 
En habuere Gar, 7 pit ie ar ecierumi com 
.. mus nos monnit Zilioniue For. den 
