Ganom. TETRAND. MONOG.  P.9254..  -1467 
pa bost. p. 155. Svensk Bot. t. 165. Smith 
ngl. Fl. p. 208. ` G. fol. 8-nis linearibus, sulcatis, mar- 
gine verticillisque reflexis, nitidis; caule obsolete tetra- 
gono, erecto, simpliciusculo; ramulis floriferis panicula- . 
- us, subterminalibus; pedicellis congestis, foliosis, flores 
subaequantibus. Vallroth Sched. crit. p. 56. evi a 
trachyphy llum ; caule pedicellis foliisque utrinque scaberri- 
mis; floribus flavis. G. verum L. a. latifolium ; fol. line- 
aribus; -.b. angustissimum; fol setaceis, cuspidatis, Con- 
volutis. B. leiophyllum; caule foliisque latioribus, utrin- . 
Pas laeviusculis; floribus pallide-flavescentibus, congestis. 
. verum S. V. ed. nostr. — `y. canescens; foliorum paginà ' 
inferiore, caule, ramis, pedunculisque incano -pubescenti- 
bus. Róhling Deutsch, Fl. Mert. Hoch. ip. 785. quibus - 
ad 8 nostrum: G.ochrolencum JY ol f in ort. exSchweigg.. 
Fl. Erlang. (quod G. vero- Mollugo S chiede plant. hybr. p. 
—— 64. bot. Zeit. 1894. 7. p.100. et quod hybridum e vero BE! 
K -Mollagine Wallr. 1. c. Addend: p. 503.) ME F 
Obs. Definitionem nostram in plantam thuringiacam non quadrare, in qua ` 
caules constanter plus minus pubescere, rigidiusculos, nec ramos floriferos 
esse tam abbreviatos, et folia supra esse constanter scabra , ut definitio data 
a Smith ad añussim cum iisdem conveniat; antheras vero semper flaves- 
eere: Wall reth in litt. ad div. Römer, qui quaerit an nostrum genui- 
num Linn.? Garivw verum Thunb. jap. p. 5g» a nobis a Linnaeano rite 
distinctum, a.se japonicum fuisse dictum: Variare thuringiacum magnitu- 
dine, in dumetis corymbum speciosum sistens et frutices integros obducere; 
in asperis vero esse caule pedali, erecto; rigido, floribus depauperato, 
quam varietatem nostrum esse G. vero simile credit, sed in. hoc fallitur: 
erstat enifm culturá. Etiam G. vérum, quod cls Dum. d'Urville 
Un: pl. orient. p. 17.) prope templum Iunonis observavit, huic medium ' 
videtur G, verum inter et tunetanum Desf.: »sed, cum glabrum 
„sit; ad verum potius refert. €ls Besser in Enum. pl. Folhyn. p. 7. — 
distinguit Garium verum . floribus pallidioribus; B caule magis tomento- 
so; y. verum podolicum; et iterum ibid. p. 42 €, caule superne pubes- 
- eente;- f caule foliisque glabris, germinibus et dpicibus ramorum pubes- . 
e. centibus; y caule, ramis, foliis, peduneulis, germinibusque pubescentibus 
^ et ab hoc distinguit: A a Eo E 
- n, b6 à. Garrum mutabile Bess.; caulibus glabris, dif. 
fusis; floribus majoribus primo flavicantibus , demum in pal- 
lidum et album transeuntibus; pedunculis germinibusque 
^ "E ë : , z i» + 
glabris. Bess. Enum. pl. Folhyn. p. 42. o ma ae 
H 4 ^ a m LE 
Folia, uti án G. vero, tamen quandoque latiora. = ~ dn Po- 
` : doliae australioris fruticetis.. Andrzeiowskt. PA nu 
Pag. 254 n. 57. GaLrum vero-simile, Addamur . = = e 
G. verum ¿ Röhl. Deutschl. Fl. Mert. Hoch. p. 7 
Dbe, Clo Bosser fors idem videtur cum Garro peeudo-vero Ho 
B. 57 a. Gariow caucasicum Lag.; foliis 
nearibus, revolutis, asperis, cuspidatis; pe 
ribus (dichotomo-) multifloris, folia- suba 
lis luteis, acuminatis. Spreng. a. En 
© gasca Cat. H. Mari p. 9. Sy 
- A dum o up O * 
