242 



In tota mea profectione, a iiiense Majo iisqiie ad Octobr.ein 

 praeteriti anni (1732) continuata, et vel sexeentis periculis obnoxia, 

 672 milliaria Suecica consiimsi. Neque omne itei- terra, sed mul- 

 tum per mare et flumina institutum. In montibus Lapponicis 150 

 milliaria Suecica pediJDUs ivi. Sub elevatione poli 70 grad. iii 

 ipso Oceano septentrionali hiic illuc iiavigando, per octiduum so- 

 lem inocciduLiiii vidi. Per orientale latiis Sinus Bolhniei Upsaliam 

 reversus, in Tavastia sciurum volantem deprehendi. 



Omne a reditu meo tempus in conscribendam Flora m Lap- 

 ponicam impendi. Continebit h?ec Vegetabilia, in Lappmarkiis et 

 jugis montium Lapponicis crescentia, novis nomiiiibus et speciernm 

 synonymis, novorum generum characteribus, rariorum accuratis 

 descriptionibus. plantarumque nonduni descriptarum figuris, una 

 cuni usu earundem apud Lappones occonomico et medico, locu- 

 pletata. 



Ante paucos dies hocce opus ad finem perduxi, 36 plagulis 

 et 80 figuris constans^ Jam tantum restat ejus in latinam linguam 

 translatio, quam proximo Paschatis tempore prelo paratam, D. V. 

 promitto. Interea temporis ut editoreui opusculo meo in Germa- 

 nia, vel alibi, procures hurailiter peto. 



Flora mea absoluta, Lachesin Lapxmnicani'^ elaborandam ag- 

 gredior. In bac de Oeconomia Lapponum agam, causas sanitatis 

 et longsevitatis eorum, siinulque praerogativas hujus gentis prai 

 aliis, indigitaturus. Qnocirca non Schaäfferum^, et alios rei Lap- 

 ponicoe scriptores corrigere, sed quae ipse vidi, fideliter et simpli- 

 citer referre lubet. 



Probe quidem scio, neminem eorum juga montium Lapponica 

 aestatis tempore transivisse. Miram convenientiam inter hosce 

 inontes Lapponicos et Alpinos deprebendi; adeo, ut omnes fere 

 plantas, c{uae non nisi in Alpibus florent, buc quoque invenerim. 



Sane quam pluriuia, rem botanicam egregie illustrantia, re- 

 periisse mibi videor. Tno quoque desiderio satisfacturus, reluis 

 oeconomicis in itinere meo attendi. 



Ipsa montium juga nuUo modo vegetabilibus excoli possunt. 

 Lappmarkiae enim omnes, tractibus plerumque arenosis abundan- 

 tes, terra nigra carent. NuUibi idoneus agricolas locus, nisi circa 

 fluviorum ripas; quamvis id etiam difficillime. Hinc in Lapp- 

 markiis vix centum dantur agricolee, iique pauperrimi, quia venti, 

 e jugis montium provenientes, frigus semper, imo in ipsis diebus 

 canicularibus, afferendo, labores eorum non raro irritos reddunt. 



