240 AGEOSTEMMA. SAGINA. 



burg 1895, L. (Arch. 3. I. p. 202); - Oudenbosch 

 1885-87, Butaye en de Haas (Arch. 2. V. p. 

 543); — Gronsveld, Meerssen, Gulpen, Epen, Un. 

 1861; Sittard, tusschen Bunde en Valkenburg, Wijlre 

 en Slenaken, Un. 1883 (Arch. 2. IV. p. 307). Voorts 

 bij Pelletier, Knijf, Vorstius en Munting. 



Ordo Alsinaceae D.G. 

 Sagina L. 



[A a n m. : Daar de soorten van het geslacht S a g i n a menig- 

 maal moeilijkheid opleveren by het determineeren en er in de flo- 

 ristische werken dikwyls verwarring omtrent de soorten heerscht, 

 wil ik aan de opsomming der groeiplaatsen een kort overzicht der 

 systematische indeeling laten voorafgaan. 



I. Bloemen 4-tallig. 



A. De hoofdstengel eindigt in een sterile bladrozet, waaruit de 



bloeistengels zijdelings ontspruiten 



1. S. p r o c u m b e n s L. 



a. forma nodosa Nolte (= humilis v.d.B.). Stengels 



altjjd neerliggend; bladen kort. 

 /?. forma gracilis Nolte (— f ontana Fries). Stengels op- 



stygend ; bladen aanzienljjk langer dan de internodien. 



Schaduwvorm. 

 y. forma crassifolia Nolte (— maritima Fr. en Gr. et 



G-odr., ofschoon die D o n als auteur aanhalen). Bladen vlee- 



zig, zonder stekelpuntje. Plant van zilten bodem. 

 <5. forma s p i n o s a Gibson. Bladen langer, meestal voorzien 



van kleine wimperachtige tanden. 



B. De hoofdstengel ontwikkelt zich normaal en brengt bloemen 

 voort. 



a. Bladen zonder stekelpuntje 



. 2. S. strict a Fr. *) (=S. maritima Don.). 



*) F r i e s, die aan deze soort den naam gaf van S. s t r i c t a, onder- 

 scheidde: 



a. alpina: obesior, pedunculis brevioribus. 



fi. maritima: gracilior (— Engl. bot. t. 2195). 

 De eerste schynt voor te komen in Zweden op rotsachtige plaatsen. 

 Fries zelf geeft reeds den grond voor de latere naamsverwarring 



