128 



Nadat de waarnemingen van Leeuwenhoek en Huygens bekend waren 

 geworden, warden te Londen en Parijs de mikroskopen te koop aangeboden, waarmede 

 de wormpjes, zooals men toen de bakterien en de afgietseldiertjes noemde, zichtbaar 

 konden worden gemaakt. De infusies werden zeer populair om dit verder voor altijd 

 te blijven. Alle mogelijke stoffen werden in water gebracht om te zien of zich daarin 

 ook lets bijzonders zou ontwikkelen. 



Zoo beschrijft Joblot, Professor in de wiskunde te Parijs in zijn in 1716 

 verschenen werk: Description et usage de plusieurs microscopes tant simples que 

 composes avec des observations sur une grande multitude d'Insectes qui naissent dans 

 les liqueurs de bewoners der infusies van: Anemonen, oesters, bloed, goudsbloemen, 

 champignons, oranjebloesem, eikenschors, eierschalen, aardbeien, azijn, fenkelzaad, 

 vuurzwam, gerst-, tarwe-, mais- en haverstroo, versch en oud hooi, jasmijn. knoflook, 

 korenbloemen, meloenen, anjelieren, basilicum, witte, zwarte en lange peper, rabarber, 

 rozen, roet, salie, sennebladen, selderie, tabak, versche en afgetrokken theebladen, 

 wijndruiven en veldbloemen. 



Zeer vele andere waarnemers hebben zijn voorbeeld gevolgd, waardoor de bouw 

 van een groot aantal mikroskopische wezens bekend is geworden. 



Maar behalve tot mikroskopische waarnemingen hebben de infusies in de i8e 

 eeuw tot proeven aanleiding gegeven, die de biologische wetenschap niet alleen 

 hebben uitgebreid maar ook verdiept, en daaraan zullen de namen verbonden blijven 

 van Needham en Spallanzani. 



De infusies van Needham en Spallanzani. 



De engelsche Katolieke geestelijke T. Needham had in 1746 bij Hill, te 

 Londen, allerlei infusies van plantenzaden gezien, welke hem aanleiding gaven zich 

 eveneens met dit onderwerp bezig te houden. Door zeer goede maar onjuist verklaarde 

 proeven leverde hij in 1748 het bewijs 1 ), dat in infusies o.a. van schapenvleesch, 

 zelfs na een half uur koken en onder omstandigheden, waarbij geen luchtverver- 

 sching plaats vond, b.v. in een gesloten flesch, toch een rijke bevolking van levende 

 mikroskopische organismen kan ontstaan. Hij was overtuigd, dat bij die voor- 

 waarden alle oorspronkelijk aanwezige levende kiemen moesten gedood zijn en be- 

 sloot derhalve tot het bestaan van spontane generatie, of generatio primaria zooals hij 

 het noemde. B u f f o n , die deze proeven gezien had en gemeenschappelijk met 

 Needham ook eenige infusies maakte, heeft daarop zijn berucht systeem der 

 levende molekulen gegrond, waardoor hij omstreeks het jaar 1750 aan N e e d h a m's 

 dogma algemeenen ingang heeft verschaft, zonder dat dit echter van zijn systeem 

 zelve kan gezegd worden. Thans weten wij, dat er vele bakterien bestaan, wier 

 sporen nog langer dan een half uur kookhitte kunnen verdragen en dan bij afkoeling 

 zeer goed kunnen ontkiemen, zoodat men zeggen kan, dat de N e e d h a m'sche 

 infusies alleen uit zulke sporenvormers bestonden. 



De Italiaansche abt Spallanzani toonde dan ook reeds in 1776 2 ) aan, dat 



') J. Turbervill Needham, Nouvelles observations microscopiques, pag. 50' 

 Paris 1750. 



2 ) Opuscules de physique animale et vegetale. Traduct. de 1'Italien par J.Senebier , 

 Geneve 1777. 



