133 



vormen. In de vrije natuur leeft zij in de diepte van het aardrijk ten koste van de 

 dampen, die in de aardlucht hangen en zich langzaam voortbewegen door de kanalen 

 en porien tusschen de aarddeeltjes. In reine buitenlucht is zij niet of nauwelijks tot 

 ontwikkeling te brengen. 



Om deze zonderlinge infusie te verkrijgen is niets anders noodig dan wat water, 

 waaraan een weinig kaliumfosfaat is toegevoegd en waarin de kiemen van het 

 Aithrobios gebracht zijn. Deze kiemen zijn in genoegzame hoeveelheid in den grond 

 aanwezig om gemakkelijk ontleend te kunen worden aan den waterspiegel van water, 

 dat men op tuingrond heeft gegoten en daarboven enkele weken heeft laten staan. Zij 

 vormen daarop een wit, drijvend huidje, waarvan een spoor aan de spits van een 

 glasstaafje overgebracht wordt in een wijde kolf, waarin het water met kaliumfosfaat 

 ?.ich in een dun laagje bevindt. De onzichtbaar kleine hoeveelheid der aangebrachte 

 kiemen ontwikkelt zich in de kamerlucht, drijvende op het water en zich voedende 

 met de vluchtige koolstofverbindingen, welke in die kamerlucht nooit ontbreken en 

 die, ten minste ten deele, van het lichtgas afkomstig kunnen zijn en tot de koolwater- 

 stoffen behooren. 



Na drie of vier meer weken, al naar de mate van verontreiniging, waaraan de 

 lucht is blootgesteld, ontwikkelen zich die kiemen tot een sneeuwwitte, drijvende 

 huid, die ten slotte de geheele oppervlakte van de vloeistof als een aaneengesloten, 

 later zelfs geplooide laag bedekt, die uiterlijk sterk herinnert aan bier- of wijnkaam, 

 maar mikroskopisch daarmede niets gemeen heeft. Die huid is samengesteld uit fijne 

 en korte staafjes, die altijd bewegingloos zijn en nooit sporen voortbrengen, en die in 

 het natuurlijke systeem moeten gebracht worden tot de zeer opmerkelijke familie der 

 Actinomyceten of straalzwammen, waartoe ook de bacil van de tuberkulose en de 

 diphteritis behooren. Steeds worden twee soorten in de drijvende huiden naast elkan- 

 der aangetroffen, die wegens hun geringe behoefte aan koolstofvoedsel met recht 

 Actinobacillus oligocarbophilus en Actinobacillus oligotrophus kunnen genoemd wor- 

 den. In den bouwgrond behooren zij en hun vele verwanten in zoo ver tot de voor den 

 lr,ndman nuttige aardmikroben, als zij de zoo hoogst belangrijke bakterien van het 

 nitrificatieproces en in het bijzonder het nitraatferment, bij hun werking onder- 

 steunen. Veel is dienaangaande echter nog duister, en wacht op de inrichting van 

 proefstations voor het mikrobiologisch onderzoek van den grond, van akkers, velden 

 en bosschen, om verder opgehelderd te worden. 



Als tweede voorbeeld eenige opmerkingen over de 



Infusies met photosynthese. 



Zij zijn al is het ook in ruwen en onwetenschappelijken vorm reeds gemaakt 

 door Priestley omstreeks 1780. 



Deze geheel buitengewone man, die meende, dat alle ontdekkingen slechts bij 

 toeval gedaan worden en die de natuuronderzoekers vergeleek met honden, die bij het 

 rondsnuffelen nu en dan wat vinden 1 ), had in 1774 de levenslucht of zuurstof ontdekt 

 door verhitting van kwikoxyd en van menie. Bij zijn veelvuldige proeven met 



! ) De opmerking is gemaakt, dat Priestley, met meer recht, den natuuronder- 

 zoeker had kunnen vergelijken met den jager, die door zijn scherpzinnigheid het wild 

 opspoort en door zijn overleg het vermeestert. 



