234 



meer in te zien dat een groot deel daarvan, zelfs in zeer fijn verdeelden toestand 

 onverteerbaar is, hoezeer daarover zeker nog niet het laatste woord is gesproken. 



Een andere nog niet beantwoorde vraag is, of door kultuur verkregen schimmel- 

 materiaal geheel vrij zou zijn van voor de gezondheid schadelijke stoffen, en of het 

 smakelijk zou kunnen worden toebereid en door onze verteringssappen behoorlijk wor- 

 den aangetast. Kortom, wij staan, wat de schimmels betreft, voor vele ingewikkelde 

 problemen, die eerst na langdurige proefneming opgelost zouden kunnen worden. 



Wat de echte Blastomyceten aangaat, zijn de laatstbedoelde bezwaren in veel 

 niindere mate voorhanden en alleen hun betrekkelijk langzame ontwikkelingssnelheid 

 staat aan hun massa-produktie, dat is aan de voortbrenging van een ongetwijfeld 

 eetbaar, voedzaam en eiwitrijk materiaal in den weg. 



Maar er is nog een groep van mikroben, die veel meer uitzicht geeft dan de reeds 

 genoemde, om het doel te bereiken een voor den mensch bruikbaar eiwit-voedsel uit 

 ammoniak-zouten als stikstofbron voort te brengen, namelijk de reeds boven genoemde 

 mikrobengeslachten Oidium, Endomyces, Torula en in het bijzonder de kaamgist, 

 Saccharomyces mycoderma. Al deze organismen zijn wel bekend als bewoners van 

 op verschaald bier en wijn drijvende kaamhuiden, of van andere door alkoholgisting 

 verkregen dranken. 



Saccharomyces mycoderma staat in de meeste eigenschappen ongeveer in het 

 midden tusschen de echte alkoholgisten en de Blastomyceten. Alkohol kan daardoor 

 wel worden gevormd, maar het vermogen daartoe is slechts in geringe mate voor- 

 handen en wel alleen uit glukose en andere hexosen, en niet zooals bij de aktieve 

 alkoholgisten, dat is persgist, biergist en wijngist, ook uit maltose en rietsuiker. De 

 kaamgist heeft bij sterke luchttoevoer een zeer snellen ontwikkelingsgang, gelijk- 

 staande met dien van de laatstgenoemde aktieve alkoholgisten. Daarbij groeien de 

 ct-llen juist met ammoniakzouten als stikstofbron buitengewoon goed. Melasse kan 

 ook hier uitmuntend als koolstofvoedsel dienen, waarbij de inversie van de rietsuiker 

 kan geschieden door toevoeging van een weinig biergist aan de kultuurvloeistof, of, 

 bij slechtere melasse, door voorafgaande verhitting met zwavelzuur en daaropvolgende 

 behandeling met krijt. Hoe hoog in dit geval het plastisch aequivalent kan worden, 

 is nog niet nauwkeurig vastgesteld, maar de groote gemakkelijkheid, waarmede 

 .sommige bierkaamvarieteiten kunnen gekweekt worden, het hooge gehalte aan eiwit 

 en glycogeen van het daarbij ontstaande produkt en de afwezigheid van schadelijke 

 stoffen, openen uitzichten op het bereiken van een bevredigencl resultaat. Merkwaar- 

 iligerwijze zijn vele varieteiten van de groote soort 5". mycoderma niet bestand 

 tegen sterke beweging, zoodat deze varieteiten zich zeer slecht ontwikkelen in kul- 

 tuurvloeistoffen.waarinveellucht wordt geblazen, gelijk dit bij de luchtgistfabrikage 

 van bakkersgist gebruikelijk is. Maar er zijn ook varieteiten, die voor de beweging 

 veel minder gevoelig zijn; zij kunnen uit gewone persgist ge'isoleerd worden. 



Het voorafgaande samenvattend, komen wij tot de slotsom, dat de gewone aktieve 

 alkoholgisten, zooals persgist, biergist en wijngist, technisch ongeschikt zijn om 

 ammoniakzouten in een aan eiwitten rijk voedingsmateriaal om te zetten, maar dat 

 'lit beter kan geschieden met zekere Blastomyceten. Vooral echter de kaamgist (Sac- 

 charomyces mycoderma) en de physiologisch daarmede sterk overeenstemmende 

 geslachten Oidium, Endomyces en Torula, die eveneens kaamhuiden vormen, ver- 

 dienen uit (lit oogpunt bijzondere aandacht. 



