376 ANTHYLLIS. MEDICAGO. 



geel, dan weer van lichter of donkerder roode kleur, vooral 

 de vlag en vleugels vaak bleekgeel en de kiel aan den top 

 donkerrood; vleugelschyf 6 m.M. lang en 5 m.M. breed, 

 middenveld rondachtig ; peulen slechts boven de zaden sterk 

 gezwollen. Verspreidingsgebied hierboven reeds vermeld. 



c. maritima Schweigg. Stengels dunner, dikwyls 60 c.M. 

 hoog, behalve de wortelbladen bovenaan nog 3—4 bladen 

 dragend, meestal zeer vertakt, met talrjjke, vaak kleine 

 hoofdjes, evenals de bladonderzjjden grys zvjdeachtig be- 

 haard; wortelbladen bvjna enkelvoudig ; blaadjes der sten- 

 gelbladen smaller dan by a; kelk ongekleurd, wit wollig; 

 bloemen zuiver geel. 



d. vulgaris Koch. Stengels meest 10-30 c.M.hoog, bochtig 

 opst\jgend, krachtig, slechts aan het benedeneinde van 1—2 

 bladen voorzien of ook over de geheele lengte naakt, zwak 

 z\jdeachtig grijs. Bladen van boven kaal, onderwaarts aan- 

 gedrukt behaard ; kelk wit, door korte aangedrukte haren 

 glanzig, b\j vruchtrijpte lang eivormig; kroonbladen in de 

 meeste gevallen geel of goudgeel; vlagschyf iets korter dan 

 de nagel, 7—8 m.M. lang en 5—6 m.M. breed, het midden- 

 veld eivormig, de opgebogen rand 2 m.M. breed. 



L a n g e (Haandb. p. 825) vermeldt nog eene varieteit : 

 stenophylla. Blaadjes alle even groot, lynvormig, aan 

 de onderztfde evenals de stengel zacht en aangedrukt zy- 

 deharig. 



e. Dillenii Schultes (A. vulneraria y. rubriflora 

 D.C.) als volgt beschreven: 



„Plant geljjkend op de var. c. ; stengel rechtop, dun, stjjf, 

 slechts aan de onderste helft bebladerd, nu eens lager, dan 

 hooger; kelk van voren steeds vuil violet, recht en af- 

 staand fijnharig; bloemen meestal bloedrood; vlagsch\jf 

 iets korter dan de nagel, 5-6 m.M. lang, 3-4 m.M. breed, 

 haar opgebogen rand slechts 1 m.M. breed." 



Zy wordt opgegeven van de Oostenrjjksche kustlanden, 

 Rheinpaltz en het groothertogdom Hessen, doch wordt ook 

 opgegeven door Lange op Bornholms Oostkust. Ofschoon 

 onwaarschynlyk, zoude deze varieteit ook b\j ons kunnen 

 aangetroffen worden. 



Subtribus Trifolieae Koch. 



Medicago L. 



317. M. sativa L. Zuid-Europeesche plant, doch vaak als 



