RUBUS. 507 



C. v. Embden; Werkhoven, C. A. Backer in 

 herb. Heukels; station Breukelen 1871, - Alkmaar- 

 derhout 1890, Costerus in herb. pr.; Amstelveen 

 1890, J. J. Smith in herb. Costerus; Zandvoorder- 

 laan, A. C. J. v. Goor in herb. pr.; Overveen, 

 Zandvoort-Vreeswjjk, C. A. Backer in herb. 

 Heukels; Leiderdorp 1885, Struyk. in herb. pr.; 

 Rijngeest onder Oegstgeest 1892, V. Suringar in 

 herb. pr.; akkerkanten Dordrecht 1898, enSliedrecht 

 1895, Posth. in herb. pr.; - Walcheren 1893 en 

 St. Philipsland 1890, L. in herb. pr.; IJzendyke, 

 P. J. Roosendaal; - Almkerk, C. A. Backer in 

 herb. Heukels.). 

 Rubi corylifolii. 



By Focke vormen de corylifolii de laatste groep waar- 

 toe behalve R. c a e s i u s zelf, behooren de bastaarden van deze 

 met de overige Rubi. Deze worden door hem verdeeld in de 

 Orthacanti en de Sepincoli, waarvan de eerste z\jn mid- 

 denvormen tusschen R. caesius en de glandulosi, de 

 tweede van R. caesius en de groote klierlooze of zwak ge- 

 klierde soorten. Vooral van de laatste kunnen wjj in ons 

 gebied talryke voorbeelden verwachten, alle behoorende tot de 

 species collectiva R. dumetorum "Wh. Reeds vroeger wer- 

 den in ons land vermeld de hiertoe behoorende R. corylifo- 

 1 i u s Sm.; R. h o r r i d u s Schultz ; R. nemorosus Hayne; 

 R. d umetorum Wh.; R. d i ver s if ol i us Lindl.; R. prui- 

 n o s u s Arrhen ; R. W a h 1 b e r g i i Arrhen. 



Het schjjnt m\j zeer gewaagd op het aanwezig zjjn van aan 

 verschillende soorten eigene kenmerken deze als hybriden te 

 beschouwen ; somtjjds gaan enkele auteurs zoover in een vorm 

 een groot aantal ouders te herkennen, omdat een plant met 

 al deze kenmerken gemeen heeft. 



Ofschoon de mogelijkheid niet te ontkennen valt.ja de waar- 

 schynlykheid zelfs zeer groot is dat we mengvormen zullen 

 aantreffen, waarin een groot aantal soorten vertegenwoordigd 

 zyn, heb ik echter te weinig vertrouwen op mijne kennis der 

 grondvormen, om de hybriden tot hun vermoedelijke af komst 

 terug te voeren. Daarom heb ik al de naar het mjj toescheen 

 hybride-vormen onder de corylifolii vereenigd en heb 

 slechts hier en daar het vermoeden uitgesproken omtrent 

 mogelyke stamouders. 

 In Herb. : Doodemanskisten Terschelling 1869, 



