CALLITRICHE. 597 



gemakkeluk onderkennen. De dikto der vruchten varieert 

 eenigszins op dezelfde wijze als b;j C. hamulata en zelfs is 

 dit bij een en hetzelfde exemplaar niet overal gelyk, ook vindt 

 men alle tusschenvormen tusschen de dikke tot de meer samen- 

 gedrukte vruchtvormen. De op vochtig sluk levende landvorm 

 vormt kleine lage zoden met kleine ei- of eilancetvormige 

 bladen (var. microphylla Ktz.) ; een dergelijke vorm met 

 kortgesteelde vruchten is C. minor Bellk. fi Namur. In 

 't water wordt de plant krachtiger, vetter, de bladen behouden 

 de eivorm en ontwikkelen een sterk adernet, de bovenste 

 blijven altijd rozetachtig opeengedrongen. (var. vulgaris en 

 rivularis Kutz.). In dieper water verlengen de stengels 

 zich aanzienlijk, er komen drijvende bladrosetten; de onder 

 water komende bladen strekken zich in de lengte, de plant 

 wordt in habitus de op dergelyke plaatsen groeiende C. v e r n a 

 volkomen gelykend, fructiflceert in ondergedoken toestand niet 

 en stelt aldus C. platycarpa in haar verschillende onder- 

 soorten voor. Kutzing beschruft de vruchten van C. stagna- 

 lis en C. platycarpa volgenderwijze: C. stagnalis; fructu 

 breviter pedicellato basi subattenuato magno, carpidiorum 

 marginibus alatis divergentibus ; C. platycarpa: fructu 

 subsessili vel subpedicellato suborbiculari, carpidiorum mar- 

 ginibus alatis subdivergentibus. Het onderscheid, dat door 

 de woorden subdivergentibus en divergentibus uitgedrukt 

 wordt, komt overeen met hetgeen over de geringere of sterkere 

 samendrukking der vruchten aangegeven werd. Werkelijk 

 divergeerend zjjn de vruchten noch by de originele exemplaren 

 van Kiitzing, noch aan andere exemplaren van C. stagnali s. 

 Lebel heeft zich, naar het schijnt, voornameiyk door de 

 geenszins juiste afbeeldingen in Reichenbach's Iconogr. en 

 Icon. fl. Germ. laten verleiden, inC. stagnalis een in Frankrijk 

 ontbrekende, een in bouw van de vrucht aan C. a u t u m n a- 

 lis verwante vorm te zien. De vorm van biaden varieert 

 bovendien naar gelang van de groeiplaats in 't oneindige. 

 Kutzing's C. platycarpa is overigens zooals h\j zelfaangeeft, 

 zeer dikwijls steriel en van vele vormen, die hij hiertoe 

 bracht, is het niet met zekerheid uit te maken of zjj niet tot 

 C. verna behooren. 



De bloeitijd is van het begin van den zomer tot den herfst, 

 terwrjl de plant een zeer groot verbreidingsgebied schijnt te 

 hebben. 



C a 1 1 i t r i c h e a u t u m n a 1 i s L. p. p. 



V r u c h t e n z i 1 1 e n d o f b ij n a z i 1 1 e n d, g r o o t, b r e e d, 

 aan de hoeken scherp gekiold. Stempels zeer 

 lang teruggebogen-af staand, afvallend. Bladen 



