598 (.ALLITBICIIE. 



a a n d e b a s i s b r e e d e r, lancetvormig, a a n d e n t o p 

 uitgesneden. 



C. autumnalis L. fl. Suec, II. 4. p. p. C. decussata 

 Link. Jahrb. d. Gew. 8. p. 31. — C. virens Goldb. Mem. Mosc. 

 V. 1817. Kutz. Linnaea VII. p. 186. 



De plant varieert in haar uitwendig Y">>rkomen zeerweinig, 

 toch hangt de graad der verlenging van de internodien (do 

 stengels zyn 2 c.M.— 1 d.M. lang) van de diepte van het water 

 af, daar zjj niet aan de oppervlakte komt. De kiel der deel- 

 vruchtjes komt voornamel\jk daardoor tot stand dat aan de 

 hoeken de ten deele verhoute vruchtparenclnjmlaag zich van 

 de steenschaal afscheidt en onder vorming van een smalle 

 uitzakking naar buiten uitspringt; deze uitzakking bl\jft door 

 zachtwandig parench\jm gevuld. Brj de volgende soort treft 

 men deze eigenschap niet aan. De rjjkelijk wortelende stengels 

 zyn betrekkel\jk stevig, doch het minst b\j die exemplaren, 

 wier internodien zich sterker verlengen. De fructiflcatie is 

 uiterst r\jkel\jk en betrekkel\jk zelden komt het voor dat 

 slechts een deel der vruchthelften, door niet bevruchting der 

 andere helft, tot ontwikkeling komt. 



De bloeitijd begint in Noord Duitschland ongeveer in de 

 tweede helft van Juli. Ontwikkelde vruchten vindt men vau 

 Augustus tot October. Haar standplaats z\jn binnenmeeren 

 en langzaam stroomende wateren van noordel\jk Azie en Europa. 



Merkwaardig is, dat H e g e 1 m a i e r uit Holland geen exem 

 plaren kende (anno 1864), ofschoon zij toen reeds lang hier ver- 

 zameld was. 



Callitriche truncata Gussone. 



Vruchten aanzienlnk, zittend ofkorteroflan- 

 ger gesteeld metafstaande stelen, zonderkiolen. 

 Stempels teruggeslage n-a fstaand, afvallend, zeer 

 1 a ng. Bladen ly n v orm ig, aa n de n t up u i t tres n eden. 



C. t runcata Guss. pl. rarior. 4. fl. Sic. 9. C. graminea 

 Lk. (Jahrb. d. Gew. III. p. 31), C. pe d u nc u 1 a ta Miiller in 

 Sched. pl. Sard. non D. C, — C. ambl y ocarpa Scheidweiler 

 in Sched. 



De stengels z\jn zeer zwak en de internodien meestal langor 

 gestrekt dan by de voorgaande soort. De vruchten gelvjken 

 in algemeenen omtrek op die der vorige soort, onderscheiden 

 zich echter door de niet gekielde, afgerond stompe hoeken. 

 Men treft gewoonlijk slechts onvolkomen ontwikkelde vruch- 

 ten aan, doordat 1—3 hokjes verongelukt z\jn. Deze verschil- 

 punten getuigen naast den afwijkenden bloeitijd voor de 

 zelfatandigheid der soort, die bovendien een andere geogra- 

 fische verspreiding heeft ala de voorgaande. De door den 



