610 BRYONIA. PORTULACA. 



Wansum, Un. 1893 (Arch. 2. VI. p. 571); Pieters- 

 berg, Amby enz., Un. 1861; Sittard, Beek— Elsloo, 

 Beek-Valkenberg, Gronsveld, Wylre-Slenaken, Val- 

 kenberg, Un. 1883 (Arch. 2. IV. p. 313). 



Voorts vermeld door Pelletier, Knijf, Vor- 

 stius en Bruman. 



[Aanni.: Zoowel B. alba als dioica zyn waarschynlyk 

 ingevoerde planten; aangeplant als sier of voor geneeskrachtige 

 doeleinden zyn zy reeds sedert eeuwcn verwilderd. Het alge- 

 nieen voorkomcn, althans van de laatste, in ons land, gaf 

 zelfs v. d. Bosch de opmerking in de pen: „Mir.or plantam 

 apud nos vulgarem, a multis auctoribus dici prae caeteris esse 

 incolam regionum A.ustraliorum." Z\j waren reeds aan de ouden 

 bekend en daar B. alba zwarte bessen draagt noemde Dios- 

 coridos haar ufijreloc ftekatva, Plinius alsgetrouw volger 

 Vitisnigra; de tweede die roode bessen voortbrengt heette 

 oudtjjds witte wjjnstok, dfUieXog Xevterf by Dioscorides: 

 men vindt deze namen in de Glossaren somtyds zeer verminkt 

 teiug; in Italie groeit echter B. dioica en wordt aldaar nog 

 behalve brionia ook vite bianca genoemd, dezelfde naam 

 die de plant ook in de middeleeuwen voerde. Ik heb deze 

 bizonderheden in het kort aangehaald om te doen zien dat 

 de Gorter's opgaven vrij waarschynlijk op B. dioica betrek- 

 king hebben. Cfr. Fischer-Benzon, Altdeutsche Gartenflora 

 1894. p. 55]. 



Ordo Portulaceae Juss. 

 Portulaca Tourn. 



538. P. oleracea L. In Zuid-Europa inheemsch; echter 

 als groente algemeen gekweekt en nu en dan 

 als opslag. 0. Juni — Sept. 



In Herb. : Op een ouden muur Katwijk 1837, Mb. ; 

 Waalsdorp, V. Z.; Naaldwijk, v. d. T.; — Maastricht, 

 Groll. 



Bovendien : Schouwen en Duiveland, A. W. en L. 

 (Arch. 2. VI. p. 114); Walcheren, Blaas (Arch. 2. 

 III. p. 120). 



Voorts vermeld door Pelletier en voor Haarlem, 



