SEDUM. 637 



fort 1895, G. enV.; Limburg, Un. 1861; Maastricht 

 1870, Groll; Houthem en Valkenberg 1894, Lindo; 

 Ruine Valkenberg, Un. 1861. 



(Platvoet Deventer 1879, K. A. in herb. pr.; 

 Denekamp, J. B. Bernink in herb. Heukels; — 

 Arnhem 1878, L. in herb. pr.; Warnsveld 1876 en 

 Oosterbeek 1873, K. A. in herb. pr.; 1897, V. Surin- 

 gar in herb. pr.; tusschen Oosterbeek en Wageningen, 

 C. A. Backer; tusschen Heelsum en Renkum, W. 

 C. v. Embden in herb. Heukels; Rijn tusschen 

 Duno en Westerbouwing 1893, V. Suringar inherb. 

 pr.; Wageningsche berg 1899, Struyk. in herb. pr. ; 

 - Beek (N. Br.) 1888, d e H a a s in herb. pr. ; Vucht- 

 sche heide 1888, Struyk. in herb. pr.). 



Bovendien: tusschen Nieuwe Wetering en school 

 Tongeren, Un. 1888 (Arch. 2. V. p. 409); - talrijk 

 huis te Bergen, v. E. (Arch. 2. I. p. 382); - Orten- 

 sche schans, v. Hov. (Arch. 1. I. p. 277); — bergen 

 by den Plasmolen, Un. 18 53; 1855, Th. Abel." 

 (Arch. 2. V. p. 279); Gennep, Arcen, Lac. (Arch. 2. 

 V.p. 12); Gulpen, Sittard, St. Pietersberg, Un. 1861 

 (Arch. 2. IV. p. 314). 



Voorts vermeld by Pelletier en Munting. 



[A a n m. : Met een * zyn aangegeven de exemplaren die 

 afzonderlijk vermeld werden als /?. glaucum. Het bljjkt dat 

 Linnaeus een soort heeft beschreven S. rupestre L. spec. 

 Ed. I. p. 431, die in de tweede editie werd gescheiden in S. 

 rupestre en S. reflexum L. spec. Ed. II. p. 618. Beide 

 soorten werden door latere schry vers vereenigd onder den naam 

 van S. reflexum L. met de varieteiten a. viride Koch. 

 (:= S. reflexum L. ed. II. en /?. rupestre L. of glaucum 

 Koch. Wohlfarth in Koch's nieuwe editie noemt de soort 

 S. rupestre L., wat natuurlyk volkomen juist is, te meer 

 daar de vorm /?. rupestre de meest algemeene is; brengt 

 echter verwarring omdat er reeds een S. rupestre Oed. = 

 S. annuum is, een S. rupestre = S. elegans bestaat. 

 Hoe juist dus het geven der eerst gepubliceerde naam in de 

 eerste editie der species van L i n n a e u s is, brengt men toch 

 noodelooze verwarring door het verdoopen van de algemeen 



