638 SEDUM. SEMPERVIVUM. 



bekende S. reflexum L. Het onderscheld tusschen beide 



vormen bestaat hierin dat: 



a. S. refl exu m a. viride bladen met levendig grasgroene 

 kleur hoeft, doch deze voorkomt in de hoogere bergen en 

 de alpen, voornamelijk op porphyr bodem, terwyl zy in 

 moestuinen als groente schvjnt gekwwkt te worden. 



/?. S. reflexum /?. rupestre. Bladen Mauwgroen, zeegmen 

 of snoekkleurig; stengel vaak rood aangeloopen waarbu 

 men dan nog onderscheidt : 



1. s. rupestre Willd. met n-ehtopstaande, tegen den 

 stengel aanliggende bladen. 



2. S. collinum Willd. met afstaande bladen. 



3. S. recurvatum Willd. (= S. reflexum Link) met 

 toruggokromde bladen. 



i. s. glaucum Sm. (= S. al bescens Haw.) met ver- 



lengde onvruchtbare stengels en iets afstaande dunnere 



bladen. 



Het schynt echter dat al deze vormen door talryke tus- 



schenvormen in elkander overgaan. De var. (j. schvjnt alleen 



by ons in het wild voor te komen. De plant van van Hall 



van Haren heb ik in ons herbarium niet teruggevonden. 



(Cfr. Tudschr. VIII. p. 233). 



560. S. elegans Lej. (S. rupestre Sm.). Op rotsen en 



muren, op enkele plaatsen in het Lahn en Nahe- 

 dal, bij Metz en Sierk en op de hieronder te 

 melden plaats. 2J.. Juli — Aug. 



Maastricht, Fl. de Spa I. p. 205; Rev. p. 86. Lej. 

 et Court. Comp. II. p. 110. Later echter niet weder- 

 gevonden. 



Sempervivum L. 



561. S. tectorum L. Zuid-Duitsche plant, echter alge- 



meen aangeplant op muren en daken, ten deele 

 als sierplant, ten deele als gevolg van hetgeloof 

 dat de plant de bliksem zou weren en een 

 geneesmiddel tegen scorbuut zou zijn. 2J.. Juli 

 —Aug. 



In Herb.: Midsland, Un. 1886; - Meppel, v. Heijn.; 

 - Kampen 1850, T.; R.B.; - Arnhem, Thomson; 

 Nijmegen, N. en Th. Abel.; Ravenswaai, v. d. T.; - 



