VALERIANELLA. DIPSACUS. 775 



v. d. T.; Renkum 1849, Buse; station Kesteren 

 1894, Garj.; — Amersfoort, Garj.; Darthuizen, 

 v. H.; Meijenhagen achter de Bilt, v. d. T.; — 

 Breesaap 1842, Buse; Velsen 1871, Groll; — 

 Leiden 1835, Mb.; 's Gravezande, V. Z.; — Zuid- 

 Beveland 1839 en 1843, en Driewegen 1840, v. d. B.; 

 Kloosterzande 1845, B.W.; Hoek, A. W.; - Eind- 

 hoven 1831, Dz.; - Plasmolen, Un. 1853. 

 (a. Elst, A. H. Blaauw en Randwyk, Heteren, 



Heumen, C. A. Backer in herb. Heukels (als V. 



Auricula); Eede 1878, L. in herb. pr. en Groede 1877, 



Brakman in herb. L. 

 /?. Ruurlo, L. en Ensink in herb. L.) 



673. V. eriocarpa Desv. Op bouwland ; Zuid-Europeesche 



plant, een enkele maal ingevoerd; verbouwd als 

 Italiaansche veldsla. 0. April—Mei. 

 var. /?. leiocarpa Koch. 



(Apeldoorn 1877, K. A. in herb. pr.). 



674. V. coronata D.C. Op bouwland. Plant uit de landen 



rond de Middeliandsche Zee en van Istrie' en Zuid- 

 Rusland; elders als adventiefplant. 0. Mel — JuU. 



In Herb. : Apeldoorn, op met Sumac-afval bemest 

 klaverland 1877, K. A.; — 's Hertogenbosch, Hein- 

 s i u s. 



[Aanm.: De Apeldoornsche plant werd in Arch. 2. III. 

 p. 212 opgegeven als Valerianella eriocarpa Desv. ; het 

 blykt (Arch. 3. I. p. 311) dat onder de werkelyke V. eriocarpa 

 1. ex. van V. coronata zich bevond]. 



Ordo Dipsaceae D.C. 

 Dipsacus Toum. 



675. D. silvester Mill. Op kleibodem, langs dijken, 



slootkanten en wegen. 0. Juli — Sept. 



In Herb.: Kampen, T.; 1847, R. B.; Zalk 1869, 

 Hoek; Zwolle, Thorbecke; Terwolde 1876, K.; - 



