PIROLA. RAMISCHIA. 1033 



bosch, W. C. v.Embden; - Tilburg, P. A. Willems 

 in herb. Heukels.) 



Bovendien: Borne, Un. 1895 (Arch. 3. I. p. 224); 

 — Zeisterbosch, Hartsen (Arch. 1. V." p. 226); 

 Groeneveld bij Baarn 1880, en Nieuw Loosdrechtsche 

 weg nabij Eindegooi 1887, H. d. V. (Arch. 2. V. p. 528). 



879. P. uniflora L. In schaduwrijke vochtige bosschen, 



tusschen rottende bladeren of dennenaalden. %.. 

 Mei—Juni. 



In Herb:? Appelscha 1849, W. Albarda. Exem- 

 plaar zonder stempel, in bladvorm echter met deze 

 soort overeenstemmend. 



[Aanm.: De plant werd door B oe rhaa ve als inlandsch 

 vermeld. Een exemplaar uit de duinen by Overveen 1877, L. 

 J. v. d. V e e n is werkeljjk 1-bloemig, behoort echter tot P. 

 rotundifolia. In Arch. 1. V. p. 85 wordt bovendien Valtho 

 als groeiplaats vermeld, doch deze opgave moet evenzeer ver- 

 vallen volgens Arch. 1. V. p. 239.] 



Ramischia Opiz. 



880. R. secunda Garcke. (Pirola secunda L.). In bos- 



schen verspreid. %.. Juni—Juli. 



In Herb. : In groote hoeveelheid met P. minor 

 onder hooge boomen buiten langs de breede laan 

 recht voor 't kasteel Enghuizen bij Hummelo 1898, 

 E. Heimans; 1898, K. A. 



(Bosch van Hummelo 1899, des Tombe in herb. 

 Struijk.) 



[A a n m. : Aangaande deze plant vindt men nog opgeteekend 

 in Arch. 1. II*. p. 20 en 21: „Een exemplaar dezer plant is 

 door mij aangetroffen onder eene menigte in de Hollandsche 

 duinen (waarschijnl\jk Wassenaar), vroeger verzamelde exem- 

 plaren van P. rot undifolia, met welke zij onopgemerkt 

 moet medegenomen zijn. Hare indigeniteit berust derhalve 

 op een zeer zwak argument; ik wilde ze echter niet met stil- 

 zwygen voorbygaan, omdat er tegen hare indigeniteit geen 

 argument a priori bestaat en ik integendeel vermoed dat zu', 

 zoowel als andere soorten van dit geslacht, by ons slechts op 

 eenen ontdekker wacht." De hier gemelde plant heb ik echter 

 niet in ons herbarium teruggevonden.] 



