1046 FBAXINUS. SYRINGA. ASCLEPIAS. 



Bovendien: Terschelling (aangeplant), v. E. (Arch. 

 2. IV. p. 398); - Kallenkote, Eeze (cwWa), Un.l892 

 (Arch. 2. VI. p. 349); Delden, Twikkelerbosch, Un. 

 1870 (Arch. 2. I. p. 199); Borne, Un. 1895 (Arch. 3. 

 I. p. 224); — tusschen Alkmaar en Heilo, Un. 1891 

 (Arch. 2. VI. p. 237); — tusschen Brielle en Oost- 

 Voorne, Un. 1887 (Arch. 2. V. p. 400); - Al de 

 Zeeuwsche eilanden behalve St. Pliilipsland, A. W. 

 (Arch. 2. III. p. 126) A. W. en L. (Arch. 2. VI. p. 

 120); tusschen Dishoek en Koudekerke; tusschen 

 Koudekerke en Middelburg; tusschen Domburg en 

 Oranjebosch; tusschen Gapinge en Middelburg. Un. 

 1902 (Arch. 3. II. p. 1033); - Oudenbosch 1885-1887 

 (cuUa), Butaye en de Haas (Arch. 2. V. p. 546); 

 - Wansum, Un. 1893 (Arch. 2. VI. p. 573). 



Voorts vermeld door Pelletier, Vorstius, Bru- 

 man en Munting. 

 F. Ornus L. Sierboora uit Zuid- en Zuid-Oost- 

 Europa, een enkele maal aangeplant. t). Mei. 



In Herb. : Aangeplant Deventer 1881, K.; — van 

 onbekende groeiplaats, Romb. 



Syringa L. 



S. vulgaris L. Inheemsch in Zuid-Hongarije, echter 

 allerwege als sierstruik in parken en tuinen aan- 

 geplant. "b. Mei — Jimi. 



In Herb. : Verwilderd Deventer 1881, K. 



(Grebbebrug 1903, V.). 



Bovendien: Castricum, Overveen, Bloemendaal 

 (verw.), V. E. (Arch. 2. 1. 393) ; - Oost-Zeeuwsch Vlaan- 

 deren, A. W. en L. (Arch. 2. VI. p. 120). 



Ordo Asclepiadaceae R. Br. 



Asclepias L. 



885. A. cornuti Decne {A. syriaca Aschers). Inheemsch 



