1156 VERBASCUM. 



rige meeldraden. De door hem by Altenstein verzamelde 



exemplaren waren bastaarden met de aldaar alleen voorkomende 



witbloemige vorm van V. Lychnitis (V. album Mill.). 



8. Stengel beneden kortharig, naar boven toe klierig. Bladeren 



aan beide zyden verspreid kortharig, langwerpig, spits, 



tamelyk grof en ongelijk gekarteld-gezaagd ; de stengelbla- 



deren Iralf-stengelomvattend. Tros zeer lang. Bloemstelen 



half zoo lang als de kelk, lielmdraden met paarse wol, de 



langste zwakker behaard; helmknoppen der langste meel- 



draden afloopend. O? Juni-Sept. Hoogte 0.30-1.20 M. 



Bloemkroon groot, lichtgeel, van buiten voor het openen 



zwak rood. Meeldraden met paarse wol die met witte haren 



vermengd is. Van V. B 1 a 1 1 a r i a L. door de sterkere be- 



haring en de grootere, veel korter gesteelde bloemen te 



onderscheiden: 



V. grandiflorum Schrad. (V. Blattaria X thapsi- 



forme.) 

 Jn Herb. : Villa Marocco bij Apeldoorn 1882, K. A. 



(Cfr. Arch. 2. IV. p. 148). 



— Stengel naar boven toe iets trosvormig vertakt. Bladeren, 

 vooral van onder, zaclitliarig; wortelbladeren langwerpig- 

 lancetvormig, spits, aan de basis langzamerhand in den 

 bladsteel versmald, dubbel gekarteld of byna bochtig. Sten- 

 gelbladeren langwerpig, de bovenste hart-eivormig, spits. 

 Bloemstelen even lang als de kelk (by de vruclrtrijpheid 

 iets langer). Meeldraden paarswollig. Q. Juni — ,Tuli. 

 Bloemkroon geel. Hoogte? 



V. Pseudo-Blattaria Schleich. {V. Blaitaria X Lych- 

 nitis; [V. blattaroides Gaud.]). 



Niet in herb. Zy werd in de eerste editie van dit 

 werk opgegeven als gevonden in 1835 bij Haarlem, 

 door Molkenboer. Het is mij gebleken dat deze 

 plant waarschynlijk onder V. Blattaria behoort. 



Zie pag. 1152. 



[Aanm. : Ik heb in de voorgaande lyst alleen die hybriden 

 opgenomen, wier stamouders in ons land voorkomen en die 

 dus ook zelf hier zouden kunneu gevonden worden of reeds 

 aangetrotfen z^jn. Ik heb derlialve geen gewag gemaakt van 

 de liieronder volgende hybride, wier verspreidingsgebied ligt 

 in Hongarye, Litlrauen, Zuid-Podolie, Moravie en Zwitserland, 

 evenmin van de bastaarden die V. floccosum, sinuatum 

 of een andere hier niet voorkomende soort tot stamouder 



