VERONICA. 1189 



Bovendien: Ubbergen, Th. Abel. (Arch. 2. V. p. 

 303). 

 y. latifolia v. Hall. *) 



In Herb. : Vianen aan de Lek 1832, v. H.; — 

 Merweoever by Sliedrecht, Lac; — Thomaswaard 

 Werkendam, Lac. 



Bovendien: Nijmegen (Arch. 1. III. p. 506). 

 <5. minor R. S. 



In Herb.: Kampereiland 1846, R. B.; — Warns- 

 veld 1852, K. A.; Lent 1852, Th. Abel.; vesting- 

 werken Nijmegen 1852, Weurt en Beuningen 1850, 

 Th. Abel.;? aan de Waal te Wamel, v. d. T.; - 

 - 's Gravenhage, G. B. ; sloot Zorgvhet aldaar, 

 en Prikkenweg Maassluis, V. Z.; Vianen 1837, 

 Kraamw.; — Zuid-Beveland, v. d. B.; — Empel 

 1847, V. Hov. 

 Bovendien: Werkendam, Lac. (Arch. 1. III. p. 506). 



[A a n m. : Waarschy nlyk komt doze vorm overeen met elders 

 beschreven vormen; b\j gemis aan aanteekeningen naar de 

 levende plant is het mij niet mogeltjk deze vorm te identifl- 

 ceeren. V. Anagalloides Guss. wordt beschreven als: klein; 

 bladen smal-hmcetvormig tot lyn-lancetvormig, byna gaafran- 

 dig; bloemkroon wit, slechts de achterste slip lichtblauw met 

 donkere aderen, en slechts half zoo groote, langwerpige, nau- 

 welyks uitgerande vruchten, die evenals de kelk en bloemstelen 



*) Aangaande deze vorm merkt van Hall op: (Bijdr. VII. p. 333) 

 „deze verscheidenheid was my opmerkenswaardig, wegens de groote 

 overeenkomst, welke zy heeft met den gewonen vorm van V. B e c c a- 

 b u n g a, daar de bladen niet veel langer dan deze en volkomen eirond 

 waren. De bleekroodachtige paarsche kleur der bloemen en liet gemis 

 der stippen onder op de spitse bladen deden my dezelve echter tot de 

 boven geuoemde soort terug brengen. Ik vond haar in Julij 1832 aan 

 de beide oevers van de Lek, bij Vianen, Leksmond en Vreeswtjk aan de 

 Vaart. Wyi zy daar echter steeds in gezelschap met den gewonen vorm 

 van V e r. A n a g a 1 1 i s en met de ware V. Beccabunga groeide, zoude 

 ik niet afkeerig zyn, om haar voor eene hybride tusschen V. Anagallis 

 en V. Beccabunga te houden. Misschien moet men ook uit verschil- 

 lende bastaard-bevruchtingen de talryke vormsveranderingen verklaren, 

 waaraan de V. Anagallis onderhevig is en welke aangewezen zyn 

 door M e r t e n s eu K o o h, Deutschlands Flora I. p. 31b en 817." 



