UTRICULARIA, 1359 



Broekmolen Stramprooi, Un. 1900, Rieter in 

 herb. pr.) 



Bovendien : Bekkum, Hollenbergerveld en Nieuw- 

 kerkerveen, Un. 1895 (Arch. 3. I. p. 226); Enter- 

 sche veen — weg spoorweg Eibergen, Un. 189 7 

 (Arch. 3. I. p. 620); - Meerveld by Harderwyk, Fl. 

 B. S. ; aldaar niet weergevonden (Arch. 1. V*. p. 426); 

 veentje Hoenderloo, Un. 1890 (Arch. 2. VI. p.98); 

 — Praamgracht bij Soestdijk 1879, bij den Wilden- 

 burg achter Groeneveld 1880, Alambertskade by 

 Kortenhoef en ringvaart Horstermeer 1886, H. d. V. 

 (Arch. 2. V. p. 529); Abcoude, Asscher (Arch. 1. 



1. p. 444); - Kallantsoog, Petten, Un. 1891 (Arch. 



2. VI. p. 202 en 237); - Oudenbosch 1885-1887, 

 Butaye en de Haas (Arch. 2. V. p. 547); — Beeg- 

 den, Un. 1900 (steriel); Rauwmoest, Vlootmolen, 

 idem (bloeiend) (Arch. 3. II. p. 627). 



1090. U. Bremii Heer. In slooten en moerassen. !2|.. 

 Juni -Aug. 



In Herb.: Bleekermeer bij Uddel 1876, K.A.'); - 

 Borkel by de „Achterste brug" naby het Kraaien- 

 ven 15 Juni (!) 1901, Rovers en v. Roessel. 



Bovendien: ? Winterswyk, Un. 1859 (Arch. 1. V. 

 p. 227); - Mastbosch, Un. 1852 enPeel,Un. 1853 

 (Arch. 1. III. p. 511); - Plasmolen 1856, v.d. B. en 



*) Het is my niet gelukt aan herbarium-materiaal doorgrypende yer- 

 schilkenmerken tegenover U. minor te ontdekken. De waarde van het 

 kenmerk van de half cirkelronde vlakke onderlip wordt zeer twijfelachtig 

 door de volgende waarneming van den Heer Kok Ankersmit: 

 „ . . . . de onderlip (is) btj het masker bruin gestreept en hij de in het 

 water en de volle zon staande planten half cirkelrond en geheel vlak. 

 In het donker, by betrokken lucht en koele temperatuur leggen zich de 

 zijwanden der onderlip om, alleen het onderste segment blyft vlak uit- 

 staan." Voorloopig heb ik onder U. Bremii alleen opgenomen de 

 exemplaren, met juiste gegevens aangaande de in leven waargenomen 

 kenmerken. De weinige andere specimina, die geheel met U. minor 

 overeenkomen, z;jn tot die soort gebracht. Dr. G. 



Zie voorts Arch. 2. III. p. 89. 



