RUMEX. 1491 



1858, Lac. (?); zie de Bruun in Arch. 2. IV. p. 41 

 en 42. 



(Niet Igoed te determineeren exemplaren dezer 

 soort liomen voor in herb. Struyk. Haarlemmer- 

 vaart bij Leiden, 1901 en tuin Linnaeus, wild, A. C. 

 J. V. Goor, exemplaar echter onrijp). 



Bovendien: ? Haerst bij Zwolle, L. (Arch. 2. VI. 

 p. 94). Ofschoon de Heer Lak o in zijn herbarium aan- 

 geteekend heeft, dat de plant voor het herbarium 

 werd ingezonden, heb ik haar daarin nietaangetroffen. 



[Aaam. : VoJgens Fischer-Benzon in Prahl's Kritische 

 Flora p. 185 wordt gezegd: „Im nordlichen Teil des Gehietes 

 (Schlesw.-Holstein) liat die Pflanze ein zusammenhangendes 

 Wohngehiet, das nach Siiden durch eine Linie begreiist wird, 

 welche von der Mitte Angelns etwa bis Tondern verlauft; 

 in diesem Gebiete ist sie in der Mitte am haufigsten und 

 wird nach Osten und Westen seltener (Pralil); sudlich 

 davon nur einzeln, Schleswig und bei Hamburg am Elbufer." 

 Garcke geeft nog op Chemnitz en Iheringsfehn in Oost- 

 Friesiand. Ook Lange geeft de soort op voor verschillende 

 plaatsen in Denemarken, docli zegt dat zij voornamelijk voor- 

 komt in de nabijheid van bebouwde plaatsen. Hetzelfde 

 merken Grenier en Godron op: „Spontane autour des 

 liabitations de la moyenne montagne dans la chaine du Jura," 

 en voegen zy er by ..souvent caltive." Voor Engeland vind 

 ik haar niet vermeld. 



Over het al of niet goede recht dezer soort loopen de mee- 

 ningen tamelyk uiteen. B u cli e n a u (Fl. des Nordw. Tiefl.) ver- 

 moedt dat het eene hybride zou zjjn tusschen R. aquaticus 

 L. en R. crispus, met welke laatste soort zy de meeste ge- 

 Itjkenis vertoont. Meisner in DG. Prodr. XIV.p.44 vereenigt 

 deze soort en R. actuaticus L. onder eengemeenscliappeiyke 

 soort, R. longifolius DC; Lange houdt de plant veel meer 

 verwant met R. Patientia, een Zuid-Europeesche plant, die 

 echter als groente gekweekt wordt en wellicht een cultuur- 

 vorm is van R. crispus. 



Behalve de mededeelingen van Krause in Bot. Centralbl. 

 1900, p. 233 over de geografisclie verspreiding van R. d o m e s t i- 

 cus biykt dat Dr. Kihlman typische vrucliten van R. cris- 

 pus en R. domesticus verzameld heeft, daarbij echter ver- 

 scheiden tusschenvormen, waardoor hy het voorkomen van 

 bastaarden dezer beide soorten in de omstreken van Helsingfors 

 en elders bewezen acht. (Soc. Fauna et Flora Fennica Bot. 



