QUEECUS. 1583 



Alnielo, Albergen en het Vriezeveen, Un. 187 

 (Arch. 2. I. p. 196); - Terborg, Un. 1885 (Arch. 2. 



IV. p. 406); Epe, Un. 1890 (Arch. 2. VI. p. 98); 

 Apeldoorn, K, A. (Arch. 2. III. p. 199); Meerwijk, 

 Groesbeek, Malden, Overasselt, Th. Abel. (Arch. 2. 



V. p. 318); - Alkmaar, Heilo, Un. 1891 (Arch. 2. 



VI. p. 238); - Rockanje en Oost-Voorne, Un. 188 7 

 (Arch. 2. V. p. 401); Dishoek, tusschen Domburgen 

 Oranjebosch, Un. 1902 (Arch. 3. II. p. 1036); - 

 Schouwen en Duiveland, A. W. en L. (Arch. 2. VI. 

 p. 127); overal op de Hollandsche en Zeeuwsche 

 duinen, v. E. (Arch. 2. I. p. 406); Oost- en West- 

 Zeeuwsch Vlaanderen, A. W. (Arch. 2. III. p. 132); 

 Oudenbosch 1885-1887, Butaye en de Haas 

 (Arch. 2. V. p. 548); - Plasmolen, Th. Abel.(Arch. 

 2. V. p. 318); - Velden, Hamert, Venraai,Un. 1893 

 (Arch. 2. VI. p. 576). 



Voorts vermeld door Pelletier, Vorstius, Mun- 

 ting en Bruman. 

 1223. Q. sessiliflora Smith. {Q. Robur L. var. ^. en Q. 

 Robur Fl. B. S. p. 680). In bosschen enz. t>- Mei. 



In Herb. : Warmond 1834, S. S., alleen zijn hier 

 de bladstelen haast nog kleiner dan bij Q. Rohur, 

 echter vruchten zittend langs den stengel. Hoogst 

 twijfelachtig. 



(Haarlemmerhout 1896, J. Sturing in herb. 

 Heukels.) 



Bovendien : duin bij Naaldwijk, v. E. (Arch. 2. II. 

 p. 406). 



Voorts Pelletier. Haagsche bosch, Utrechtvol- 

 gens de Gorter; Leiden, Fl. B. S. De laatste op- 

 gave is echter my gebleken tot de voorgaande soort 

 te behooren. 

 Q. cerris L. Slechts hier en daar aangeplant. 



In Herb. : Wikkenburg, herb. Egeling, Wtt. 



