CAREX. 2021 



dezer hybride bevonden hebben tusschcn Carex remota van 

 Zeist, de Bilt uit het herbarium Broers, welk exemplaar 

 echter in Leiden schijnt verloren te zijn gegaan. Over de andere 

 in het Vereenigingsherbarium aanwezige exemplaren heerscht 

 twijfel. 



Vooreerst de ex. door Mej. A. Ogterop verzameld in 

 1895 in het Park Rozendaal (Gld.) als C. Boenninghausiana, 

 waarvan zich een specimen bevindt in 't Rijksherbarium als 

 C. remota (zie hierboven). In het herbarium W. en J. hgt het 

 echter als C. canescens X remota met een? 



Een andere plant, destijds gevonden door den Heer W. C. 

 van Embden, aan den Groeneweg bij den Hommel onder 

 Utrecht in 1906 werd op gezag van Dr. Goethart ge- 

 houden voor C. remota X muricata (= C. axillaris Good) en 

 als zoodanig afgebeeld in de Flora Batava (Dl. XXIII. N". 1774), 

 door Ascherson echter gedetermineerd als C. paniculata 

 X remota. 



Wie heeft nu gelijk? De C. muricata X remota Leiden 1837 

 Wtt. vindt men onder C. divulsa vermeld 



Volgens Ascherson en Grabner worden van de met 

 remota afgesloten Carex groep een goede 20 hybriden aan- 

 gegeven, wel is waar verscheidene met een ? sommige zelfs 

 als tripel-bastaarden. Mijn vriend G o e t h a r 1, die nu reeds 

 30 jaar lang de Carices metbizondere voorliefde heeft besludeerd, 

 het meerendeel anatomisch heeft onderzocht en van verscheidene 

 opzettelijke kruisingen heeft verkregen en wiens oordeel over 

 Care.x-soorten mij van hooge waarde is verbaast zich bij dit 

 plantengeslacht, zooals trouwens bij vele andere, over de on- 

 verschrokken manier, waarop vele auteurs planten tot hybriden 

 verklaren, wanneeer zij in een of andere eigenschap op ver- 

 wante soorten gelijken, of van hef gewone type afwijken. Aan 

 herbarium-materiaal is dit feit uiterst moeielijk te constateeren; 

 bij de levende plant werken reeds zooveel faktoren in, die 

 wijziging in haar voorkomen kunnen brengen, dat men niet 

 terstond aan hybridatie behoeft te denken. Slechts opzettelijke 

 kruisingen en in het algemeen langdurige waarneming in kul- 

 tuur zal ons een juist inzicht kunnen geven. Helaas, de 

 officieele wereld wenscht als herbarium slechts een pakhuis 

 van gedroogde planten en hoe weinige partikulieren, die er 

 den lust en de kunde voor zouden hebben, hebben geld en 

 tijd genoeg om een eigen proefluin in te richten! 



