1754 ORCHis. 



Zierikzee (?) Un. 1896 (Arch. 3. I. p. 355); Kapelle, 

 Oosterzwake, 's-Gravenpolder Baarland lijst v. d.B.; 

 — Oudenbosch 1885 — '87 Butaye en de Haas 

 (Arch. 2. V. p. 549); — weg Tongelrooische beek 

 tot Nieuwe brug Un. 1900 (Arch. 3. II. p. 627); 

 Sittard Un. 1883 (Arch. 2. IV. p. 328); Beek-Elsloo 

 1885 K. en G. (Arch. 2. V. p. 28). 



Aanm.: Ook deze soort is zeer vormenrijk en door 

 enkele floristen zijn dan ook sommige dier vormen afzonderlijk 

 genoemd. Zoo onderscheidt Lako een vorm a. maculata en 

 een /3. immaculala, beiden door fiem bij Stapliorst in 1905 

 verzameld. Door Reichenbach werd onze latiioHa als O. 

 majalis beschreven, zoodat er enkele opgaven onder dien naani 

 voorkomen, waarvan Lacoste reeds verbeteringen gaf in 

 Arch. 2. \. p. 60. Door Ascherson en Grabner worden 

 O. latifolius a. majalis en |3. pinguis gekenmerkt door krach- 

 tigen bouw. door dikke stengels en breede bladeren gesteld 

 tegenover y. brevifolius en l. dunensis, mct slanken bouw, 

 dunne eenigszins bochtige stengels en tamelijk smalle bladeren. 



Tot O. latifoHus majalis zal moeten gebracht worden de 

 door Holkema bescHreven e.xemplaren van Schiermonnikoog 

 als y. lagotis Rclib. vermeld. Deze zouden dan zijn Orchis 

 latifohus X. majahs /3. amplus A. et G., waarvan deze auteurs 

 ook vermelden „in der Tracht auffallig an die von Reichen- 

 bach (Ic. XIII. p. 58 61 CCCCIII. fig. 11, 3 en 4) beschrie- 

 benen und abgebildcten CC. lagotis aus Macedonien erinnernd, 

 die aber sehr durcH dic grossen seitlichen Perigonblatter auf- 

 fiillt und vielleicht eine siidostHche Rasse darstcllt". Ook 

 Holkema beroept zich op dezc beschrijving cn afbeeldingen. 



Van den vorm brevifolius Rchb. wordt eene varieteit ge- 

 meld als b. gracilis Warnstorf. 



Deze zou zich bcvinden van Maastriclit in herb. Heukels 

 verzameld door J. Paguier. terwijl de Wever haar opgeeft 

 voor Wijnandsrade, in het moeras bij de hocvc Brommelen 

 en te Heugcm in het Heugemerbroek. 



F.indelijk scHijnt onze duinstrcek een eigen vorm teherbergen, 

 die door Reiclienbach b. b. dunensis werd genoemd en 

 afgebeeld naar exemplarcn uit ons land n.I. de zicH nog in 

 ons hcrbarium bcvindende specimina door Dozy in 1854 in 

 duinpannen bij Wasseiiaar verzameld. Zie de beschrijving in 

 A. en G. Synopsis p. 738, met de opmerking: „nur in Hol- 

 land und in O.st Preussen. SicHcr aucH sonst an der Nord- 



