BROMUS. 2369 



V. d. Bosch — Eijs 1912 W. J. en Henr. in h. 

 W. en J. De laatste plant komt in het herb. Hen- 

 rard voor als B. Billotii F. Schultz = B. seca- 

 linus B. Billotii A. et G., gevonden op kalkakkers 

 bij het station Eijs-Wittem 1912 W. en J. en Henr.). 



Bovendien: hierbij zijn de opgaven voor B. seca- 

 linus en Br. grossus samengevat; de laatste heb ik 

 met (g.) aangeduid. Steenwijk, Steenwijkerwolde Un. 

 1892 (Arch. 2. VI. p. 354, ook g.); Enter 1898 G. 

 en V. (Arch. 3. I. p. 575); — Eibergen Un. 1859 

 (Arch. 1. VI. p. 232); Hulshorst, Hierden R. B. 

 (Arch. 1. V^^. p. 427); Hees en haverland tusschen 

 Groesbeek en den Plasmolen (g.) Th. Abel. (Arch. 

 2. V. p. 336); — Hilversum Un. 1872 (Arch. 2. I. 

 p. 307); Parkweg Amsterdam J. J. Smith (g.) 

 (Arch. 2. V. p. 689); — Zuiddorpe, Sas van Gent 

 A. W. (g.) (Arch. 2. IV. p. 311, zie echter vulg. 

 submut.) — Oudenbosch (g.) 1885 — '87 Butaye 

 en de Haas (Arch. 2. V. p. 550); — Gronsveld, 

 Meersen, Gulpen, Epen, Sittard Un. 1861, Sittard, 

 Gulpen Un. 1883 en Gulpen (g.) Wijlre-Slenaken 

 (g.) Un. 1883 (Arch. 2. IV. p. 333). 



Voorts werd het eerst melding gemaakt van Bro- 

 mus grossus in Bijdr. VII. p. 335 door van Hall 

 in zijne Zevende Nalezing op de FI. B. S., vvaar 

 een zeer uitvoerige en juiste beschrijving voorkomt 

 dezer soort en het exemplaar gehouden wordt voor 

 Br. veiutinus Schrad., welke determinatie ook thans 

 nog hierboven is bestendigd. Tevens herstelt v. Hall 

 eene vergissing, door zijne in FI. B. S. I. p. 92 

 vermelde B. multiflorus van Rainville, „welke 

 door hem, gelijk mij gebleken is uit eene nadere 

 bezichtiging van zijn herbarium, bij het Kon. Nederl. 

 Instituut te Amsterdam bewaard, gevonden was in 

 korenvelden bij Nijmegen" te brengen tot B. seca- 

 linus (zie boven onder polyanthus). Br. grossus 



149 



