TRITICUM. 2403 



et Prodr. 1. c). Zandig zeestrand en in de duinen. 

 \. Juni—Sept. 



In Herb.: Tusschen den Burg en de Westen Texel 

 1869 Holk.; Terschelling Un. 1886 (als acut.) 

 1886 K. ; Zuiderzeestrand bij Dellewal aldaar 1869 

 Holk.; Grind 1869 Holk.; Rottum 1896 Schipper; 

 (Borkum Bleij); - Harderwijk 1864, 1865, 1866 

 R. B.; duinen aldaar 1876 K. A. (als repens var. 

 litorale); Elburg 1833 Wtt.; — Bunschoten Broers; 

 Spakenburg 1894 Garj.; -- Naarden Wenck, 

 1864 O.; strand tusschen Naarden en Muiderberg 

 V. d. T. ; Ramsdorp, Uitdam 1905 Struyk.; Zand- 

 voort Mb., V. H., Kerb., Buse, 1872 en 1880 



tot Agropyriim pungens R. et S., waarnaast als afzonderlijke soort 

 A. acutum R. et S. onderscheiden wordt. Hierin stemt dit werk ook 

 overeen met de inzichten van den Heer Lako. die T. acutum eveneens 

 als goede soort beschouwt met de volgende besclirijving: „Aar 5 tot 

 8 cM., hoogstens 10 aartjes dragend. Aarspil taai en zoo goed als 

 geheel glad. Aartjes langer dan de internodien. met vrij sterk uit 

 elkaar staande bloempjes, wairdoor de aartjes duideiijk tweerijig zijn ; 

 kelkkafjes 5 — 7 nervig, stomppuntig, kroonkafjes aan den top afge- 

 knot met een korten stompen stekel als voortzetting van de hoofdnerf. 

 Bladeren aan de bovenzijde giad en onbeliaard, aau de randen stekelig 

 gezaagd"". De Heer I^. be,schouwt de planten niet als basterd tusschen 

 T. repens en junceum. Geen der kenmerken van junceum (noch het 

 ronde der aartjes, noch het brooze der aarspil, noch het aan de 

 bovenzijde behaard zijn van de bladereni wordt hier gevonden; alleen 

 het afgeknotte der kafjes doet aan junceum denken. Misschien volgens 

 den Heer L. is het een duinvorm van Triticum repens u vulgare 

 forma mutica. Naar het dezen onderzoeker voorkomt, zijn in diens 

 bezit geheel met de hier bedoelde planten overeenstemmende, doch 

 stellig op klei ingezamelde exemplaren uit het h. van Walraven 

 afkomstig, die ook wel in het Vereenigingsherbarium aanwezig zouden 

 zijn, maar omtrent wier herkomst alleen kan vermoed worden, dat 

 zij uit Oost-Zeeuwsch Vlaanderen afkomstig zouden zijn. Ofschoon de 

 beschrijvingen van den Heer Lako en die in Asch er s o n"s Synopsis 

 niet goed vergelijkbaar zijn, heb ik toch het laatste werk gevolgd en 

 de Zeeuwsche planten, waarvan hier sprake is, gebracht tot x. acutum 

 A. et G. Cultuurproeven zullen ook hier het laatsie woord moeten 

 spreken. 



