Phi/lhphora. Gigartlne.e. 329 



filis moniliforraibiis vcMlicalihiis connatiim, (ilisrtiptionc partis deraiim 

 apertiim ?). 



Splia?rosporae intra arliciilos filoriim Nomalliocii evoluf.T, ol)lon[;a3, 

 ab apice filoriim deorsiim sensiin matiira?, cruciatim in sporas 4 divisa'. 

 jNemalliccia externa, nunc pulvinalim supra laminam folii oxpansa; 

 nunc in apico folii prolificantis splu-crica, ct inforiore parto folii 

 sulTuIta podunculata; nunc ad basin folii prolilicantis cvoluta ot la- 

 mina persistento pcltatim tecta, pelta pro forma folii integra aut 

 luciniata. 



Spocies. quaj lioc j^cnus constituunt, diutiiis co(jnitfo, apud Agard- 

 liiura ad Spliarococci divcrsas sectionos, apiid f.amouroux ad Deles- 

 seriam relata^ fuerunt. Greville genus proprium Pbyllophora} con- 

 didit, cui, pra>ter species typicas goneris, pliires male ei portinentes 

 introduxit, alias vero afTines exclusit. Fructus indolora in specie ty- 

 pica pro siio tempore eximie illustravit. In "Alp.is raediterraneis" 

 genus justis liraitibiis circuinscribere conatiis siini. Subriara non- 

 nullis Pliyllopbone speciebus, Cryptoneraiam aliis condidi. Pliires 

 contra species ad Cliondrum antea relatas PIiyIlopbora3 vindicavi. AI- 

 gas Liebmannianas doin describens, species anlea diibias siiis locis 

 disposui; i;]nota mibi vero adbiic nomatbeciorura natura, ncmatbecia 

 F. membranifolii et F. repentis cjusdem osse indolis suspicatus sura, 

 et species bas in idem gonus male consociavi. Limitos goneris in 

 ^\l[jis raediterraneis''' ductos Harvey in sua Pbycolopia asjnovit. End- 

 licberus nostra prerait vestigia, sed noraine a me antea dato dcce- 

 ptus, Cbryploneraia3 speciem inter Pbyllopboras adbuc onumeravit. 

 Kiitzing Pbyllopboris nostris 4 genera nova, forraa oxtorna Neraa- 

 thecii fiindata, distinxit. Yix autera boec genora agnoscere volueriin. 

 Ideni revera omiiibiis typus. Nematbecia enini ubique a folio trans- 

 forraato oriuntur. In Pli. raombranifolia foliiiin vix transforraatuin 

 manet. In Pb. Piubenti et Ph. Norvosa laraina? qiioque pars suprcma 

 manet, licet forma propria peltata supra nematbeciura cxpandatiir. 

 Idem omnino obtinet in PIi. Iloredia, ea tantum diirerontia, qwx a 

 forraa ipsius folii pendot. in Ph. Brodiaji obliteratur pars folii 

 suproma, et nematbeciura [>lo''Osum evadit. Difrorentitc mibi vi- 

 dentur specifica?, non gonerica;. Spocies siint afFines et vix di- 

 vellenda). 



Quoad naturara fructus diu valde obscuri manscrunt. Cysto- 

 carpia inatiira et bene evoluta pauci obsorvarunt; Grevillo eadcin 

 inter orancs optirao co[]novit. Ipso non anto boc ullimura tempus 

 raatura inveni; liodic in pliirimis observavi. 



