994 Rhodomelej?. Pohjsiphonm. 



centralis orti, tum stratiim circa centralem proprium efficiunt, tum in- 

 ter sipliones pericentrales ad corticem tendentes, in planta senili si- 

 pliones invicem immo separant. Spha^rospora? in ramis ramulisque 

 penicillorum evoluta', seriatse, circumcirca prominentes ramulos red- 

 dunt toruloso-moniliformes, utrinque ssepe attenuatos. Keramidia ovata, 

 ad ramulos brevissime pedicellata. 



Duas pra^cipue otTert formas lioc loco nominandas; iina sirapli- 

 cior fere indivisa, at penicillis ramorum obsita, a Lyngbyeo depicta- 

 altera iterum iterumque divisa, ad ramos ultimos demum ramulis peni- 

 cillatis obsita-, hcec Anglorum et Oceani frequentior forma. In illa 

 articulos ramorum superiores longiores et penicillos molliores magis 

 pinnatim divisos videre credidi", in hac penicillos magis fastigiato- 

 dichotomos. Structuram autem utriusque Cccterum eandem vidi, qua- 

 lem supra descripsi. In speciebus Agardhi hce formee sub nominibus 

 diversis proponuntur, characteribiis autem aliter distinctae. Species 

 Agardhiana; anatomica structura conveniunt. Priorem formam, apud 

 nos vulgarem, magis borealem credere licuisset, nisi ipsum speci- 

 men originale Dillwynii, quod a Miss Hutchins lectum habeo, fere 

 liuic pertineret. — Areschoug mirum in modum et de diagnosi et 

 de idea specierum erravit-, est enira Polysiphonia penicillata Aresch. 

 vera P. Brodiai; P. Brodia^i ArescJi. vero est species diversissima, 

 P. nigrescentis forma, ut utrumque a speciminibus distributis in Phyc. 

 Scand. lueulenter adpareat. Neque characterem structurfe, qualem 

 descripsit, inter permulta, a diversissimis locis provenientia, a me 

 examinata speciraina uniquam deprehendi: P. penicillatce Aresch. vidi 

 semper siphones 6—8, nec plures, sed in senili planta et infima partc, 

 interspersis siphonibus a centrali provenientibus, et invicem et a cen- 

 trali separatos. P. Brodisei Aresch. liabet in ramulis' siphones 12 et in 

 caulib. senilibus 16, centralem magnum, numquam divisum, et corti- 

 cem admodum tenuem. Habitum externiim si respicias, hsec ultima 

 cum P. Brodia^i Anglor. non parum convenit; a nostra simpliciore 

 Brodia*i vero magis recedit. 



Pol. Brodisei. qualis a nobis intelligitur, ad P. fibrillosam forsan 

 proxime accedit-, differt ramis paucioribus, ramulis penicillatis vero 

 multo densioribus et magis a?queIongis, ramulisque semper molliori- 

 bus; preecipue autem anatomica structura. In juvenili P. Brodisei si- 

 phones pericentrales 7 (4 + 3) sunt, antea quam corticis ullum indicium 

 observatur; hoc stadio siphones pericentrales immediate centralem am- 

 biunt-, dein divisione pericentralium oritur cortex, et deraiim divisione 

 centralis peculiare oritur stratum inter centralem et pericentrales si- 

 phones primarios. Ejusmodi structuram in nulla alia specie vidi-, P. 

 fibrillosa vero ita ad eam tendit, ut pauci tenuissimi tubi juxta centra- 

 lem aliquando et in illa observantur-, pericentrales vero siphones sunt 

 in hac 4, cum quibus extus alternant corticis cellulse intima^ 4 majores. 



P. Brodisei, e mari adriatico ortam, hodiedum non vidi. Qua^ 

 sub hoc nomine vcndilata fuit planta, ex. gr. ad Anconam a Martens 



