J 1 1 2 Rhodomele^. Amansia. 



eecta adparet, cellulas has esse per duas series, ab uno ad alterum 

 marginem excurrentes, cellulis utrius(|ue seriei alternantibus, disposi- 

 tas, extus nullis cellulis minoribus tectas", frons itaque strato corticali 

 caret. Si a superficie frondem inspexeris, zonas duplicis generis videre 

 crederes, nempe cellulis longioribus constitutas cum aliis, quarum cel- 

 lulse breviores, alternantes: hoc autem tantum adparenter-, cellulee 

 enim unius paginse, supra cellulas alterius paulisper eminent, h. e. 

 zonse unius paginse non omnino e regione positse sint alterius. Pars 

 minuta cellulse supereminentis, per frondem pellucidam inspecta, zona- 

 rum breviorum speciem falsam prodncit. In media fronde intra cel- 

 lulas, qua- zonas efficiunt, sensim oritur series frondi parallela cellu- 

 larum, qu?e tubo centrali Polysiphonife analogse considerandse sunt; 

 sunt exterioribus angustiores, ipsius costa spatium, sed in lamina, 

 occupantes. Costa in juvenili fronde, a superficie inspecta, cellulis 

 paulo angustioribus et densioribus constare adparet-, cellulpe istse sen- 

 sim numero augentur et stratum eorticale supra primarias efficiunt-, 

 costa hoc modo in fronde senili utrinque eximie prominula, evolutione 

 strati corticalis, quod in ipsa lamina desideratur, oritur. Vense trans- 

 versales nullge conspicuai-, divisione interstitiorum paiilo intra niargi- 

 nem, et novis interjectis cellulis, dentes sensim costa longitudinali in- 

 structi adparent. 



Brevi diagnosi in Systemate Algarum indicata, sub novo nomine 

 a Harvcy descripta fuit et ad genus Delesseriee relata. In Symbolis 

 speciem Harveyanam ad Amansiam, juxta Am. glomeratam, retuli, at 

 locorum natalium distantia inductus utramque speciem seorsim enu- 

 meravi. Comparatis hodie pluribus speciminibus nullam differentiam 

 invenire valui. 



In opere: Class. des Algues, tum quoqiie in anteriore (Pl. de 

 VArab.) Rj^tiphlgeam nndulatam memoravit Decaisne, cui synonym. 

 Am. glomerata var. Ag. adscribitur. Quid sit ha^c, mihi latet-, nec de- 

 scriptam esse novi. 



2. A. MULTiFiDA (Lamour. Journ. PJiil. «.-o 20, 1809^. 332) fronde 

 fecorticata lineari, inferne valide costata, pinnatim subdivisa 

 et prolificationibus a costa emergentibus sparsis ramosa, 

 margine alterne serrato-pinnata, pinnis pinnulisque apice 

 incurvis linearibus in stichidia linearia involuta transmu- 

 tatis. 



Amansia multifida Lamour. l. c. tah. 6 fig. C. D. E! Ag. Sp. Alg. 

 L p. 192. Sgst. p. 247! Harv. Ner. Bor. Amer. p. 13! 

 Odonthalia multifida Endl. Gen. Suppl. IIL p. 47. 

 Epineuron? miiltifidum Kuts. Sp. p. 848! 

 ?Fucus lineatus Turn. Eist. Fuc. tab. 201! 



? Epineuron lineatum HooJc. et Harv. Alg. Nov. Zel. in HooTc. Lond. 

 Journ. IV p. 532! Harv. Ner. Austr. p. 27! KUts. Sp. p- 848! 



