790 RhodomelejE. 



rosporiferee frondis sunt aut sterilibus fere conformes et vix trans- 

 formatse, nisi quod sphserosporis plus minus prominulis verru- 

 cosse adparent (Chondriopsis, Polysiphonia, Alsidium, Digenea, 

 Rhodomela, Rytiphleea); aut magis transformatse, sticliidia pro- 

 pria constituentes, quse vel eundem fere ac rami steriles occu- 

 pant locum (Bostrychia, Teenioma), aut plus minus diversum 

 (Amansia, Lenormandia, Kiitzingia, Vidalia, Polyphacum, Neu- 

 rymenia, Placophora, Pollexfenia, Jeannerettia) ; in nonnullis 

 sunt fere omnino axillaria (Acanthophora, Bryothamnion, Dicty- 

 menia, Odontlialia). Frons spheerosporifera peculiari adparatu 

 ramulorum in nonnuUis penicilligera evadit (Dasya); aut sphee- 

 rosporffi in ramulis a fronde diversis penicilligeris evolvuhtur 

 (Heterocladia, Trigenia). 



Antheridia in multis generibus hodie cognita. In Dasya, 

 Chondriopsi, Polysiphonia, Rhodoniela, Rytiphleea, Vidalia, Pla- 

 cophora, Polyzonia, eadem ipse vidi, in Bostrychia observavit 

 Montagne, in Odonthalia Kiitzing, in Dictyuro Harvey. Structura 

 ita preecipue diversa, ut in nonnullis strato exteriore cellularum 

 cohibita videantur, in aliis intra stratum gelatinosum aut sub- 

 membranaceum globuli miuuti plurimi, quibus constituuntur, ni- 

 dulantes adparent. Globuli circa axem densissime thyrsoidei. 

 Forma prseterea in diversis generibus diversa sunt; his autem 

 diflerentiis in generibus disponendis insistere non ausus sum. 



Rhodomelearum Ordo Chondrieis, quas supra descripsi pag. 

 716, proximus est; Cystocarpiis convenientibus, dignoscantur 

 structura frondis et dispositione spheerosporarum. In Rhodo- 

 meleis nimirum ipsa frons polysiphonia aut areolata, vel, si 

 externe continua, axis polysiphonius immersus inest, aut saltem 

 ramuli fructiferi polysiphonei adsunt. Quia cellulse pericentra- 

 les, in quibus generantur sphserosporse, sunt eequales et e re- 

 gione positfe, sphserosporee quoque ordinatse proveniunt (nec 

 in strato subcorticali sparsee ut in Cliondrieis). 



Idsea ordinis hodie descripti eadem mihi manet, quam jam 

 antea variis locis eidem designavi. Limites tum novis cognitis 

 generibus extensi, tum nonnullis adjectis, quse vel antea mihi 

 minus cognita (Polyphacum, Hanovia, Helminthochorton) vel 

 aliter interpretata (Chondrife sp. auct.) ad alia genera retule 

 ram, paulisper mutati. Qualem familiam constitueram, talem 

 quoque naturalem agnoverunt Harvey, Zanardini aliique. Mon- 

 tagne genus Melanthaliae, me judice alienum, eidem adnumerat. 



