742 Chondrie^. Laiirencia. 



adliibondas putavi; et species plures lioc respeclu diversas existere, 

 ulteriores investigationos forsan docehunt. 



Genus Laurencioe, quale a Lamouroux intollectum fingimus, tale 

 hoc loco, licet speciebus plurimis aucfum, proponimus. Limitibus 

 a Lamourousio duclis conservatis genus a Gaillon et Duby adopta- 

 tum fuit. In spociebus Algarum Agardliii Laurenciae species, una 

 cum Lomentariis aliisquo, ad Genus Cliondri.Te relat.ie fuerunt. Re- 

 visione facta generum Laurenciam restituit Greville; Chondrias autem 

 plures (Ch. dasyphyllam, Ch. tenuissimam et affines) simul goneri 

 adnumorans, quas vore congonericas considerare non possumus. 

 Pressis pedibus Grevilleum secuti sunt omnes soquentes auctores. 

 Ipso in Algi^s meditorranois (lilforontia striiclnra;, «lua) intor veras 

 Laurencias et spocies istas a Grevilloo adjoctas intorcedat, rite in- 

 dicata, in duas seclionos genus divisi. Kiitzing Ch. tenuissimam 

 ad Alsidium retulit, roli(]uas vero huic speciei certe congenericas 

 (L. dasy[)lnllam rt affines) una cum Laurencioe spcciobus propriis 

 mixtas enumeravit. Hoc loco donique meum fuit, sectionem Lau- 

 renciffi, quam in Algis mediterraneis ob structuram diversam ""celluUs 

 cenlralihus maximis 4-5, circa axilem minorem radiatim dis- 

 positis^^ distinguere conatus snm, e genere expellere. Species hac stru- 

 ctura insignes in eo insuper a Lauroncia difforunt, quod sphajrosporiTe 

 in ipsis iilis collulis circa axilom disposilis evolvuntur, dum colluhTe 

 fertiles in Lauroncia cum c;oteris collulis interioribus conformes sunt. 



Species Laurenciffi male hucusque intclloctas fuisse putarem, 

 nec mihi bone liqiiet quid in hoc genere sit species, quid varietas. 

 Hoc tantum moneo, qiiod formae diversissimse sub nomine L. obtusaj 

 et L. pinnatifidae venditat.ne fuerint, qiia; si spocies distinctoe non 

 censeantiir. poriculum sane est ne omnis in hoc genere specierum 

 distinctio tollatur. 



JNec minus est res ardua et difficilis, species per cohortes 

 naturales disponere. In dispositione sequcnte affinitati naturali 

 plurimum dedimus. 



Aniraadvertere caetorum debui, spocies ad specimina exsiccata 

 aegre esse determinandas. Madefacta spociraina bene reviviscunt, 

 ramificationera naturalem rocuperantia. 



DISPOSITIO SPECIERLM SYNOPTICA. 



1. Fronde tereti subpinnato-ramosa, ramis alternis qnoquo- 

 versum egredientil/us subdicholomis. 



\. L. FORSTERI. 



