906 RHODOMELEiE. Tolijsi^ihonia. 



initio vidi magis hyalinum, sensim fit in partes quasdam ma- 

 jores subdivisum, demum omnino granulosum. 



Genus jam in Synopsi Algarum Scandinavise, charaeteri- 

 bus et limitibus fere justis circumscriptum, sub nomine Hut- 

 chinsise propositum fuit. Quum vero nomen Hutchinsiee generi 

 Cruciferarum a Brownio et sequentibus usurpatum fuisset, Gre- 

 ville novum proposuit nomen, quod hodie ab omnibus fere 

 iidoptatum vidimus. Quoad characteres et limites generis nec 

 magnos dissensus video. De Heterosiphoniee geuere, a Mon- 

 tagneo instituto, atque de speciebus nonnullis, quas vel inter 

 Rhodomelam et Polysiphoniam, vel inter Rytiphleeam et Poly- 

 siphoniam ambigere considerant, hodie tantum certant. Ut mihi 

 videtur, et Heterosiphonia a Polysiphonia longius recedit, et 

 reliqua genera certis dignoscantur characteribus; sphferospo- 

 rarum proventu in ramulis haud transmutatis atque in singulis 

 articulis singula^, quare unica serie longitudinali disponuntur, 

 Polysiphonia ab omnibus aliis dignoscatur. Stichidia Dasyce et 

 Rytiphleese sunt organa revera multo perfectiora, utpote trans- 

 formatione peculiari orta et ad fineni sibi proprium formata, 

 siphonibus quoque pluribus intra eundem articuhim prsegnan- 

 tibus abunde diversa. Rhodomela insuper differt differentia 

 structurse. 



Heterosiphonise genus, a Montagneo institutum, ad Poly- 

 siphoniam revocavit Harvey, me judice, injuria. Sit ut structu- 

 ram generis minus clare exposuerit auctor; quin immo si spe- 

 ciem aliam, quam ad Polysiphoniam retulerat Montagneus, cum 

 Heterosiphonia identicam esse, jure demonstraverit Harvey, ta- 

 men diversitatem esse Polysiphoniee et Heterosiphonise, nullis 

 dubiis vacare existimarem. Frons Heterosiphoniee est anceps, 

 siphonibus pericentralibus duplicis generis constituta; siphones 

 nempe faciem anticam et posticam occupantes sunt angustiores, 

 marginales latiores. Qua structura ab omnibus Polysiphoniis 

 legitimis recedit. Nec fructus sunt Polysiphonise. Et stichidia 

 lancoidea et capsuhe calcaratee, ut eadem ex icone Montagnei 

 interpretare audeam, sunt Dasyae nec vero Polysiphoniee. Co- 

 lor est Dasyte; ramificatione quoque quasdam Dasyas quam 

 proxime refert. Quibus omnibus perpensis, Heterosiphoniam a 

 Polysiphonia esse removendam jure sumere mihi videor. 



A Polysiphonia prseterea separandse mihi videntur tum non- 

 nullse species, quffi ad Bostrychiam et Rhodomelam melius re- 



