990 RHODOMELEJi. PohjsipJionia. 



longiores, ramulorum 2-plo longiores, ultimi breviores*, sectiotfe trans- 

 versali vidi sipliones 4 majores circa centralem angustum, cortice 

 nullo. ChartEe arctissime adhcvret. 



Species mihi videtur distinctissima et ramellis ramo, ex quo egre- 

 diuntur, multiplo tenuioribus dignoscenda, sed paucis speciminibus 

 tantum observatis nescio an semper iisdem dignoscatur. Juvenili Betate 

 penicillis fibrarum obsitara, Dasyam crederes, sed fructus sunt Poly- 

 siphonise. 



De Algis Mediterraneis scribens, nullum specimen ipsius speciei 

 Agardhianee ad manus habui, sed specimine formse, qujie varietatis ad 

 instar in speciebus Algarum primarise subjungitur, deceptus, articu- 

 lorum longitudine has formas pra^cipue diversas credidi. Hoc modo 

 diversam omnino speciem pro P. arachiioidea habui. Observatis hodie 

 speciminibus, P. arachnoideam alio plane modo interpretor. P. arach- 

 noideam Kiitz. me?e in Alg. Med. descriptse identicam puto, quum 

 diagnosin ad meam exarasse videtur. De specie Meneghinii ex spe- 

 cimine ejus nomine inscripto (sed a Titio prnveniente), in Hb. Lenor- 

 mandi asservato, judico. 



70. P. ERYTHE^A (Schoush. mscr.) ceespite erectiusculo suhin- 

 tricato rubro, filis sparsim radicantibus a basi articulatis 

 dichotomis raniulisque sparsissimis virgatis, ramis inferio- 

 ribus ultra capillaribus, supremis tenuissimis ramulisque a 

 basi crassiore longissime protensis simpliciusculis, axillis 

 patentissimis, articulis 4-siphoniis, inferioribus diametrum 

 parum superantibus, mediis subtriplo longioribus, sphsero- 

 sporis in ramulis verrucoso-torulosis seriatis, keramidiis ova- 

 tis pedicellatis in ramulis rigidiusculis subulatis. 

 Hutchinsia erythrapa Schoush. in Herh. 



Hab. in oceano atlantico ad Tingin (Schousboe! Salzman!) 



Ceespes 2—3 pollicaris, aliis algis adha^-ens, erectiusculus at plus 

 minus globoso-expansus, quoquoversum increscens, laxe intricatus, filis 

 quoque superioribus sparsim radicantibus. Fila axiUis patentissimis 

 dichotoma, ramulisque longissime extensis distanter virgata, inferiora 

 sublivida geniculis obscurioribus variegata crassiuscula, nempe capillo 

 crassiora, superiora roseo-rubra multo tenuiora. Eamuli quoqiiover- 

 sum egredientes sparsi, liic illic secundati, longe protensi arcuati, sim- 

 plices aut parce ijisi divisi, a basi crassiore longissime attenuati mol- 

 les-, juveniles, quasi prolificationes, suut ramo, a quo provcniunt, multo 

 tenuiores-, sphserosporiferi sunt crassiores a?que elongati verrucoso- 

 torulosi sphffirosporas magis sparsas aut seriatas gerentes; keramidiis 

 instructa planta habet ramulos breviores, ideoque fere subulatos et 

 rigidiusculos. Keramidia ipsa ovata breviter pedicellata. Articuli in 



