1 1 a RiioDOMELE^. Polysiphonia. 



tes, dein nonnuUis, ut videtur, abortientibus distantiores, lineam lon- 

 gitudine vix sequantes, juveniles simpliciusculi, a basi acuminati pa- 

 tentes, mox basi ramello uno alterove breviori divaricato instructi, 

 apice nudo longe supereminente, sensim magis magisque in ramos so- 

 hiti, duni denique glomerulos latiores immo quam longos, divaricato- 

 ramosissimos efficiunt; ramelli horum acuminati, nisi iertiles ob spha- 

 rosporas verrucose prominentes l^tiores et magis innocui adpareant. 

 Keramidia mihi ignota. Articuli non distingucndi nisi in sumniis ra- 

 mis, ubi quoque obsoletissimi, diametro duplo breviores adparent-, in 

 ramulis conspicui, sunt in juvenilibus diametro a-quales, in senilibus 

 breviores-, sectione transversali siphones 4 circa centralem conspiciun- 

 tur, strato corticali denso tecti. 



Planta fere proximis elegantior, ramnlis non in unum contluenti- 

 bus sed fere singulis distinguendis habitum plumosum ei tribuentibus. 

 Ramificationem omnium proximarum revera eandem crederem, sed di- 

 versitate caulis primarii et ramorum minus in P. hystrice distincta*, quum 

 ob crassitiem fere eandem tum ob ramulos, in caule vebit in ramis a^-que 

 obvenientes, rami majores planta- dichotomi fere magis quam pinnati 

 adpareant. Ramuli revera pinnatim ramulosi, demum valde deconi- 

 positi, dichotomi videntur. A proximis prjipcipue dignoscenda: tota 

 planta ramulnsa, ramulis singulos glomerulos formantibus. ramulorum 

 juvenilium apice nudo, ramellisque adultiorum divaricatissimis. ,Son- 

 der P. Hj'strix varietatem P. Hookeri considerat. 



88. P. Tasmanica (Sond. Al(j. Muell. p. 699) elata pinnatim de- 

 composito-rainosa ramulisque interspersis dense obsita, us- 

 que in ramulos supremos dense corticata, ramulis paten- 

 tissimis pinnatim compositis, terminalibus cervicornibus in- 

 curvatis, ramellis subulatis rigidis, inlerioribus serratis, ra- 

 mellis obsoletis, articulis 4-siphoniis inconspicuis, fructi- 

 bus .... 



Acanthophora tasmanica Sond. 1. c. Harv. F7. Ta.sm. in Hoolc. 

 Ant. Voy. III. p. 296 (nec Harv. Austr. Alg.). 



Polysiplionia sp. nov.? Harv. Austr. Alg. i/'«6tcc. ?;;o 165 (partinO! 



Hab. in oceano australi ad George-Town, Van Diemens 

 land (Gunn! Harvey!). 



Frons 4—6 polhcaris ct ibrsan longior, pinnatim decomposita. 

 Filum primarium crassitie pennam passerinam superans, inferne ramu- 

 hs denudatum, mox ramulis inter ramos interspersis obsituni. Knnii 

 conformes phis minus eompositi, su]ieriores pra^cipue ramulosi, ramii- 

 hs singuhs tamen in exsiccata distinguendis. Ramuh lineam dimidiam 

 haud longi, sunt inarticulati rigidi, supremi incurvati gemniam ter- 

 minalem constituentes ("ramis ocellatis" ), proxime inferiores patentes 

 ramehis subulatis rigidis obsiti pyraraidali, (ni fahor a dorso leviter 



