Pohjsiphonia. 



RHOTlOMELEiE. 1029 



pracipue instructi Ramuli quoquoversum egredientes, obtusiusculi 

 et molliores, juveniles patentes simplices et acuminati aut apice parce 

 pinnati obtusiores, deorsum magis compositi et patentiores, steriles 

 et capsuliferi ramellis subpinnatim dispositis instructi, spha?rospori- 

 feri magis decompositi ramellisque inferioribus elongatis fere dicho- 

 tomi adparent, fasciculati et subfastigiati, in ramellis distortis spha-- 

 rosporas paucas, singula serie longitudinali dispositas. foventes. Ke- 

 ramidia subglobosa et fere depressa. Tota superficies. ramulis vix 

 exceptis, reticulato-venosa, articulis translucentibus diametro brevio- 

 ribus-, transversali sectione siphones pericentrales 12, corticis evidenti 

 strato cincti, adparent. Color purpureus, expositione in olivaceum 

 tendens, exsiccatione nigrescens. Recens planta est rigidiuseula ra- 

 mulis subdivaricatis, ut benc observat Harvey, guttam aqnrp inter ra- 

 mellos retinentibus. 



In nonnuUis, qua^ juvenilis planta^ speciniina suspicor, siphones 

 tantum 8 pericentrales vidi, cortice evidenti cinctos. In hac ut in 

 aliis speciebus sectionis polysiphonefc, siphones juventute pauciores, 

 demum numerosiores adparent, velut in Oligosiphoneis speciebus cor- 

 ticales cellula» juventute pauciores, demum plurimee in multis evaduut. 



Species vulgaris, diu cognita et nullis fere dubiis vexata. A P. 

 subulifera ditfert cortice, a P. Thuyoide ramis minus strictis, ramulis- 

 que horizontalibus quoquoversum egredientibus. Harvey in Phyc. 

 Brit. speciem ad Rytiphl-ccaui retulit , sed fructus sunt Polysipho- 

 nia?, ut etiam structura cum corticatis speciebus omnino convenit. 



Kiitzing 3 diversas species proposuit, quarum mediterraneam P. 

 Wulfeni, atlanticam P. fruticulosam, et pra4erea a Martensio distribu- 

 tam P. Martensianam denominavit. P. fruticulosa^ ramos disti-che ra- 

 mellosos tribuit-, pra?terea difterentiam pran^ipuara iu forma ramu- 

 lorum spha'rosporas gerentium invenit. At rami certe nusquam sunt 

 distiche ramellosi- uec ramulos sphau-osporiferos differre credo, nisi 

 specimina fructibus maturioribus ouusta unius cum speciminibus alte- 

 rius, qua- fructibus junioribus sunt instructa, comparaveris. Icon citata 

 Harveyana, quai- formam atlanticam referret, habet ramulos sphie- 

 rosporiferos quales fere mediterranea^ tribuit Kiitzing. 



97. P. FASTiGi.^TA {Rotli. Fl. Gcnit. III. 2). 463) ca^spite erec- 

 tiusculo subgloboso, filis a basi articiilatis decomposito- 

 dicbotomis fastigiatis, terminalibus furcatis, ramulis a basi 

 attenuatis, articulis 16— 24-sipboniis diametro brevioribus, 

 sphferosporis in apicibus incrassatis distorto-flexuosis pau- 

 cis, keramidiis ovatis a ramulo furcse transformatis. 



Ceramium fastigiatum Botli. 1. c. Cat. Bot. III. p. 157! 

 Hutchinsia fasligiata Ag. Syn. p. 53. Syst. p. 151. Sp. Alg. p. 67!! 

 Lyngh. Hyilr. Dan. p. 108 tah. 33!! 



Grammita fastigiata Bonnem. Hydr. loc. p. 45!! 



68* 



