1080 RHODOMELEitv Dictijmenia. 



pinna:' 1 — 2 lineas latge, 3—4 pollicares, fere per totam longitudinem 

 pinnulata', rachide basi apiceque attenuata, pinnulisque mediis longi- 

 oribus, basalibus dentiforniibus sensim obsoletis. Ultima pinnularum 

 series dentibus marginalibus coustituitur. Dentes latitudinem racliidis 

 longitudine sua superantes, sunt mox multifidi, nempe a medio ramu- 

 lis subulatis corymbose dis])Ositis instructi- ut excrescit froiis, dentes 

 prolongantur, racliis eorum excrescit et rami subulati decompouuntur. 

 Exceptis dentibus basalibus, qai sensim obliterantur, sequentes omnes 

 hoc modo in pinnulas abeunt, unde IVons inferior, pinnis quidem in- 

 ctructa, dentibus autem nuUis marginata adparet. Fertilis frons et 

 magis prolongata et decomposita, pinnis Inferne longius denudatis, su- 

 perne in pinnulas linea duplo angustiores [ilurimas abeuntibus. Sphs- 

 rosporse in dentibus marginalibus pinnato-multifidis subfastigiatis, ra- 

 chidibus fertilibus, ramellis spinulas efficientibus, evoluta' •, un(ie sti- 

 chidia inflata teretiuscula utrinque attenuata, linea subspirali verru- 

 cosa spinulisque armata adparent. Keramidia oblongo-globosa, in 

 dente coniposito singula, sessilia. Color vinoso-atropurpureus, adul- 

 tioris exsiccatione in nigrescentem tendens. Substantia gelatinosa vi- 

 detur, unde charta? sat bene adhseret. 



Pra'ter status supra descriptos forma adest penicilligera, ei ut vi- 

 detur analoga, quam in Polysiphoniis et aliis cognitani habemus-, sistens 

 plantam denudatam prolificationibus ut suspicor iterum ramosissimam. 

 Ha-c adhuc magis composita, gerit loco pinnarum thja'sos ovatos deii- 

 sissimos, copiaque penicillorum mollissimos. Racliides pinnularum in 

 his sunt adniodum attenuata', in crassitiem setaceam-capillarem re- 

 duct«, inferne d^nudata; aut spinulis paucis instructee, dein in peni- 

 cillos filorum alterne abeuntes, inter quos ramus incrassatus nunc 1 

 sphserosporis onustus cernitui', apice denique in frondes novellas cune- 1 

 atas dihitata'. Hanc formam nomine D. Harvcyana! var. flabelligerae ' 

 a Harvey denominatam, ad oras Novie Hollandia" occidentales lectam 

 habeo. 



Species a Harvey primum nominc D. tridentis descripta, a Son- 

 dero distincta, characteribus petitis a colore roseo-purpurascente, 

 areolis minus perspicuis, ramulis tenuioribus, quorum dentes magis ~ 

 divisi, et pracipue stichidiis e dentibus marginalibus evolutis. Mihi 

 quoque certe distincta adparet, licet in stichidiis, colore, ramorumque 

 tenuitate vix ullam difl"erentiam D. tridentis videam. D. Harveyana 

 est planta magis gelatinosa, unde charta fere seniper arcte adharet, 

 dum D. tridens levissime tantum chartse adfixam viderim. Areola^ 

 hexagonffi in D. tridenti quam maxime conspicuse, in D. Harveyana 

 obsoletge- quod a structura paulisper diversa pendere adparet. Cel- 

 lula; nimirum interiores sunt strato cellularum subcorticalium extus 

 tectae, a quibus magnitudine minus differunt. In D. tridenti hse cel- ,. 

 lula fere tantum conspicuse in venis, unde areolee interiores per stra 

 tum corticale facilius translucent*, hinc a superficie visaj D. tridens 

 insignem inter venas et parenchj^ma monstrat differentiam, D. Har- 



4| 



