d'130 RHODOMELEiE. PohjpJiacum. 



stomio subitnpresso aperta, intra pericarpium polystromaticum 

 nucleum muco cinctum foventia; stratum exterius pericarpii cel- 

 lulis directione radii porrectis, intermedium cellulis a basi ver- 

 sus apicem excurrentibus, introrsum sensim abeuntibus in inti- 

 mos laxius dispositos reticulatim anastomosantes, mucum copi- 

 osum ut videtur sensim secernentes, cujus expansione, ni fallor, 

 gemmidia demum expelluntur. Nucleus supra placentam basa- 

 lem expansus, constat filis plurimis radiantibus fasciculatis, quo- 

 rum in articulis supremis gemmidia evolvuntur. Gemmidia elon- 

 gato-pyriformia, matura sat magna, ambitu fere cuneato-linearia. 

 Stichidia (a me non observata) sunt in ramento fasciculata, pe- 

 dicellata, lanceolata aut linearia apice incurva, articulata, intra 

 articulos singulos geminas sphffirosporas, costn separatas, trian- 

 gule divisas, duplici serie longitudinali (in stichidio) dispositas, 

 foventia. 



Duplex aut fere triplex cellularum stratum frondem con- 

 stituit. Cellula? nempe interiores sunt duplici (in ramentis et 

 fronde juvenili) serie, a margine ad marginem extensa, dispo- 

 sitse, in duabus seriebus alternee, exterioribus corticalibus tectse; 

 corticales cellulse, quse interioribus paulo minores, singula utrin- 

 que serie ipsam superficiem efiicit. Costa celhila centrali, a cse- 

 teris minus distincta, percurritur. In fronde adultiore eminet 

 utrinque costa, collulis radiatis strati corticalis plurimis contexta; 

 Cellulse interiores, quse sensim dividuntur extrorsum, sunt fere 

 pluriseriat« h. e. cellulis quibusdam intermediis, in regione costse 

 prsecipue numerosis et consimilibus in corticales sensim abeun- 

 tes. Venee ut plurimum in parte ramentis denudata non con- 

 spicuse ; nunc, ut videtur, prsesentes at obscura?, utrinque alternee, 

 ad dentes excurrentes angulo patentiori ; in parte ramentis ob- 

 ducta omnino inconspicuus. 



Genus Polyphaci diu male intellectum et aftinitatibus du- 

 bium, hodie sat perspicuum, Lenormandise emarginatura apicis 

 et crescendi modo, Vidaliffi structura interiore, Neurymenise ra- 

 mentis, habitum et demum fructus preebentibus, potissimum ana- 

 logum; a Lenormandia et structura et ramentis, a Vidalia ra- 

 mentis fructus ferentibus dignoscendum, a Neurymenia defectu 

 fere venarum et zonis, quse, licet obscuree et vix conspiciendse 

 nisi in fronde juvenili et ipsis ramentis juvenilibus, tamen ad- 

 sint, modo fere Lenormandise excurrentes. A Lamouroux pri- 

 mum descriptum, inter Laminariam et Desmarestiam dispositum 



