Neurymenia. Rhodomele.e. 1155 



dunt admodum asperara. Stichidia in utraque pagina a venis 

 eniergentia et secus has seriata, fasciculata, lineari-lanceolata, 

 pedicello brevi sutfultn, apice incurva, subcostata et utroque la- 

 tere costse sphferosporas oppositas et hoc modo duplicem se- 

 riem longitudinalem lormantes, triangule divisas generantia. 

 Cellula^ parenchyma tbliorum constituentes, sunt per duas series 

 IVondi parallelas ita dispositse, ut unius pagina' cum cellulis al- 

 terius alternant; externe teguntur strato corticali. cellulis mino- 

 ribus et endochromate farctis contextt); inter ceiluhis biseriatas 

 strati iuterioris et corticales, sparsim minores qutedam adsunt. 

 Costa gerit cellulam centralem validam, endochromate (in ma- 

 defacta) luscescente atque crassitie parietis pariter distinctam. 

 Vena? cellulas centrales consimiles fovent at a cellulis paren- 

 chymalis minus distinclas^ Supra costam stratum interius paren- 

 chymatis, aut si mavis intermedium, admodum evolutum, costam 

 reddit utrinque prominulam. 



Incrementum folii novis cellulis in apiculo etnarginaturse 

 peragi videtur, ut est in Lenormandia. Lobi supra emargina- 

 turam revoluti, margineque spinulosi; ut planta increscit, lobi 

 expanduntur et vense, initio arcuatse, sensim strictai excurrunt, 



Planta, quam hodie novi generis typuni existimo, ad nul- 

 lum aliud genus bene referatur; a Systematicis quoque ad di- 

 versa plura genera autea relata fuit. Vidaiia' nostra^ potissi- 

 mum affine, est hujus quasi forma superior, caulem et folia 

 fere propria otierens. Venas, in Vidalia distantiores et minus 

 conspicua?, liunt in Neurymenia densiores et magis conspicue 

 parallelee — folii Scitaminei ad instar. Inter venas Vidaliai 

 cellula? interiores parenchymatis zonas a costa ad marginem 

 oblique adscendentes efficiunt. In Neurymenia eaidem per zo- 

 nas a vena ad venam extensas, (si de zonis hoc loco loquatur), 

 disponuntur. Ita Neurymenia a Vidalia fere differt, modo ei 

 analogo, quo Vidalia ab Amansia, Lenormandia a Kutzingia di- 

 stat, — nempe dispositione cellularum parenchymatis — ; si uno 

 loco genus })roprium character urget, ita quoque aliis. Accedit 

 forma magis evoluta Neurymenife, habitus proprius, apex emar- 

 ginatus et crescendi modus inde pendens fere Lenormandise. 

 Genus itaque sui juris et naturale censeo. 



1. N. FRAxiNiFOLiA (3Iert. mscr.) foliis lineari-oblongis, sterilibus 

 margine et secus venas costamque paginae inferioris spinu- 



